اين سخن ، كاملا همانند ترجمهء برخى از خاورشناسان است كه جملهء فوق را چنين ترجمه كردهاند : زنان شلوار شما و شما شلوار آنان هستيد . درست آن است كه لباس در اينجا ، مصدر « لابس » به معناى « خالط » ( با وى درآميخت ) است . مقصود از اين واژه ، بيان حكمت اجازه دادن در مباشرت با زنان در شب روزه است و آن اينكه آميزش زياد و معاشرت ميان زن و شوهر ، مرد را در يك حالتى قرار مىدهد كه نمىتواند با همسرش آميزش نكند .
عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتانُونَ أَنْفُسَكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ وَ عَفا عَنْكُمْ .
اين خطاب براى برخى از مسلمانان است ، نه براى همهء آنان . از واژههاى خيانت ، توبه و عفو ، چنين بر مىآيد كه عدّهاى مرتكب معصيت خدا شده بودند و نوع اين معصيت را نيز از سخن خدا :
« فَالْآنَ بَاشِرُوهُنَّ »
بهدست مىآوريم ؛ چراكه از اين جمله مىفهميم كه خداى تعالى فرمود : از اكنون مباشرت زنانتان براى شما حلال است . لازمهء اين معنا آن است كه قبلا مباشرت با آنها حرام بوده و سپس حلال شده است .
بيشتر مفسّران گفتهاند : خداوند در آغاز شريعت اسلام براى روزهدار حلال كرده بود كه در شب روزه ، بخورد ، بياشامد و با همسر خود مجامعت كند ، امّا مشروط به اينكه نخوابد و يا نماز عشا را بهجا نياورد ، امّا اگر در شب مىخوابيد و يا نماز عشا را به جا مىآورد ، خوردن و آشاميدن و همبستر شدن تا شب بعد بر او حرام مىشد . يكى از اصحاب بدين شرط عمل نكرد و پس از آنكه از خواب بيدار شد با همسر خود همبستر شد و آنگاه پشيمان گرديد و در نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و إله به گناه خود اعتراف كرد .
ازاينرو ، اين آيه نازل شد .
در هر صورت ، نفس انسان خواستههايى دارد كه انسان در بسيارى اوقات نمىتواند جلو طغيان آن را بگيرد و درنتيجه ، اين خواستهها را پنهانى و به دور از چشم مردم اشباع مىنمايد و يا دين خدا را تحريف مىكند . بنابراين ، بهتر آن است كه در صورت امكان ، چيزى را كه موردعلاقهء انسان است ، حلال كرد ، تا وى به گمراهى