نصارا ، همانگونه كه نسبت به فرزندانشان شناخت دارند ، كاملا و آشكارا به درستى نبوت حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله شناخت دارند و در اينباره شك و ترديدى ندارند ؛ چرا كه تورات و انجيل به آمدن او بشارت داده و خصوصيات وى را ياد كردهاند بهگونهاى كه اين خصوصيات جز بر محمّد صلّى اللّه عليه و إله بركسى ديگر تطبيق نمىشود .
خداوند در آيهء 157 از سورهء اعراف گفته است : « نامش را در تورات و انجيل خود نوشته مىيابند » . همچنين در آيهء ششم سورهء صف گفته است : « عيسى بن مريم گفت : اى بنى اسرائيل ، من پيامبر خدا بر شما هستم . توراتى را كه پيش از من بوده است تصديق مىكنم و به پيامبرى كه بعد از من مىآيد و نامش احمد است ، بشارتتان مىدهم . چون آن پيامبر با آيات روشن خود آمد ، گفتند : اين جادويى است آشكار » . عبد اللّه بن سلام از بزرگان يهود بود سپس اسلام آورد .
از جملهء سخنان او اين بود كه شناخت من نسبت به نبوت محمّد صلّى اللّه عليه و إله از شناختم نسبت به فرزندم بيشتر است . از وى پرسيدند : چرا ؟ او گفت : زيرا من ترديدى ندارم كه محمّد صلّى اللّه عليه و إله پيامبر من است ؛ امّا فرزندم پس شايد مادرش خيانت كرده باشد .
وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ .
آرى ، حتّى اگر آنان نام محمّد صلّى اللّه عليه و إله را در لوح محفوظ بخوانند ، به خاطر حفظ رياست دنيوى و منافع شخصى خود ، آن را كتمان مىكنند . البته ، دشمنى با حق تنها به يهود و نصارا اختصاص ندارد ؛ چراكه سبب كتمان فراگير و انگيزهء آن [ در همهء دشمنان حق ] يكى است . ما برخى از بزرگان را ديدهايم كه صرفا به سبب داشتن حسد و رواداشتن ستم ، فضيلت همكارش را انكار مىكنند .
الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ .
پيامبر صلّى اللّه عليه و إله هرگز به آنچه از سوى پروردگارش براى او آمده است شك نداشت و اساسا اين شك محال بود و خدا نيز مىدانست كه پيامبرش شك نداشت . بنابراين ، هدف آيهء فوق بيان اين نكته است كه