محمّد صلّى اللّه عليه و إله از همان آغاز آفرينش تا ساعت تولدش از صلب پدران پاك به رحم مادران پاك منتقل مىشد .
شيخ شيعه ، مشهور به مفيد در شرح عقائد صدوق ، چاپ 1371 ، ص 67 گفته است :
« پدران پيامبر صلّى اللّه عليه و إله از پدرش تا آدم عليه السّلام همگى يكتاپرست بودند و به خدا ايمان داشتند و شيعيان براين موضوع اجماع دارند » . خدا خطاب به پيامبرش حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله فرمود :
« وَ تَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ ؛
« 1 » و گرديدنت از حالى به حالى در سجدهكنندگان » .
رسول اعظم صلّى اللّه عليه و إله فرمود : « من همچنان از صلب پاكان به رحم پاكان منتقل مىشدم تا اينكه خدا مرا به جهان شما آورد » . بنابراين ، سخن پيامبر صلّى اللّه عليه و إله نشاندهندهء آن است كه تمام پدران پيامبر ، مؤمن بودهاند ؛ زيرا اگر حتّى يكى از آنان كافر بود ، شايستهء توصيف به پاكى را نداشت ؛ چراكه خداوند مىفرمايد :
« إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ ؛
« 2 » مشركان آلودهاند » . براين اساس ، خدا حكم به نجاست كافران نموده است . لكن وقتى رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله به طهارت و پاكى پدرانش حكم مىكند و آنانرا بدين وصف توصيف مىنمايد ، ثابت مىشود كه همهء آنان مؤمن بودهاند .
وَ أَرِنا مَناسِكَنا ؛
يعنى مناسك حج و ديگر عبادتها را به ما بياموز .
وَ تُبْ عَلَيْنا .
لزومى ندارد كه درخواست آمرزش هميشه با گناه توأم باشد ، بهويژه اگر اين درخواست از سوى پيامبران و اوصياى آنان صورت گيرد ، چراكه اين بزرگان هراندازه كه در عبادت خدا كوشش كنند و در پيشگاه او اخلاص ورزند ، باز هم خود را در حقّ او مقصر مىدانند ؛ زيرا آنان بيش از ديگران عظمت خدا را درك كردهاند و دريافتهاند كه انسان هرقدر عبادت كند نمىتواند حقّ خداوند را ادا كند ، خداوندى كه عظمت او آغاز و انجام ندارد .
رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ .
خدا اين دعا را با فرستادن خاتم پيامبران سرور
هامش
( 1 ) . شعراء ( 26 ) آيهء 219
. ( 2 ) . توبه ( 9 ) آيهء 28
.