پذيرفت و نفرين كرد . خدا به او وحى فرستاد كه در فلان ماه و فلان روز عذاب خدا مىرسد . چون زمان فرا رسيدن عذاب نزديك شد يونس خود از شهر بيرون آمد . عابد نيز با او بود ولى عالم در شهر نزد مردم ماند . چون زمان مقرر در رسيد عالم قوم را گفت كه به درگاه خدا تضرع كنيد باشد كه بر شما رحمت آرد و عذاب را دفع كند .
/ 457 آنان درون غارى رفتند و ميان كودكان و مادران جدايى افكندند با حيوانات نيز چنين كردند و گريه و زارى كردند و دست به دعا و انابه برداشتند عذابى را كه به آنها نزديك شده بود خدا از آنان دور نمود » . « 1 » در بعضى از تفسيرها آمده است كه قوم يونس از آن پس توبه كردند توبهاى بىبازگشت . و هر ستمگرى حق ستمديده بداد . حتى اگر سنگى غصبى در پى خانهاى بود خانه ويران كردند و آن سنگ به صاحبش دادند .
از اين حديث بر مىآيد كه سبب پذيرفتهشدن توبهء قوم يونس آن بود كه علما را گرامى مىداشتند و مقام علم را احترام مىكردند .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 99 تا 103 ]
وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَنْ فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعاً أَ فَأَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّى يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ( 99 ) وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تُؤْمِنَ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ يَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ ( 100 ) قُلِ انْظُرُوا ما ذا فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما تُغْنِي الْآياتُ وَ النُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ ( 101 ) فَهَلْ يَنْتَظِرُونَ إِلاَّ مِثْلَ أَيَّامِ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْ قُلْ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ ( 102 ) ثُمَّ نُنَجِّي رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا كَذلِكَ حَقًّا عَلَيْنا نُنْجِ الْمُؤْمِنِينَ ( 103 )
/ 458
هامش
( 1 ) - نور الثقلين ، ج 2 ، ص 328 .