مىگويد : موجود شو و آن چيز موجود مىشود .
إِنْ عِنْدَكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بِهذا أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
شما را بر آن سخن دليلى نيست . چرا دربارهء خدا چيزهايى مىگوييد كه به آن آگاه نيستيد . »
عاقبت افتراء
[ 69 ] چون بشر بداند كه مسئول حرفهاى خويش است و اگر بدون دليل سخنى دربارهء خدا بگويد مورد بازخواست قرار مىگيرد و سبب بدبختى او مىشود هرگز زبان افتراء به ذات بارى تعالى نخواهد گشود .
قُلْ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ
بگو آنها كه به خدا دروغ مىبندند رستگار نمىشوند . » سبب اين است كه دروغ بستن به خدا سبب انحراف عقيده و سلوك مىشود و منجر به انحرافات ديگر مىگردد .
[ 70 ] و در پايان عذاب شديد را در پى خواهد داشت .
مَتاعٌ فِي الدُّنْيا ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ الْعَذابَ الشَّدِيدَ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ
برخوردارى از دنيا ، آن گاه بازگشتشان به سوى ما ، سپس به كيفر كفر ورزيدنشان عذابى سختشان بچشانيم . » بشر نمىتواند بگويد كه نمىدانسته . زيرا از او مىپرسند : پس چرا از جهل و هوس و هواى خود پيروى مىكردى و كلام خدا را نمىشنيدى ؟ آيا از روى صدق و حقيقت به جستجوى سخن حق نمىرفتهاى ؟ . از اينجا در مىيابيم كه هدايت و ضلالت از مسئوليتهاى انسان و اگر بشر اين حقيقت را بداند گمراه نمىشود / 422 و سخن بيهوده بر زبان نمىآورد . قرآن كريم در اين آيات و آيات ديگر بشر را به اين حقيقت آشنا مىكند ، زيرا اين راه نزديكترين راه رسيدن انسان است به هدايت .