خداى نيرومند و غالب توكل كردهام .
فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَ شُرَكاءَكُمْ
ساز و برگ خويش و بتانتان را گرد آوريد . » يعنى هر چه داريد از قواى مادى و معنوى گرد آوريد و نيروى بتان خود را نيز بر آنها بيفزاييد و هيچ نيرو استعدادى را فرو مگذاريد تا فردا محزون نشويد .
/ 426
ثُمَّ لا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً
چنان كه هيچ چيز از كارى كه مى كنيد بر شما پوشيده نباشد . » تا سبب اندوه و تأسف شما گردد .
ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَ لا تُنْظِرُونِ
و به دشمنى من قدم به پيش نهيد و مرا مهلت مدهيد . » يعنى چون ساز نبرد مهيا كرديد و براى مقاومت در برابر رسالت من همهء نقشههاى خود را بررسى كرديد . قدم پيش نهيد و هرگز مرا مهلت ندهيد .
نوح به نيروى رسالت خويش با آنان معارضه مىكند . سلاح او توكل به خداست . از اين سخن نوح چند مطلب به دست مىآيد :
اولا : رسالت انقلابى است مبارك و عليه جنبههاى منفى جامعه از نظر فرهنگى و اجتماعى .
ثانيا : رسول پيش از هر كس به رسالت خود ايمان دارد و براى تحقق آن فداكارى مىكند . مثلا اگر دروغ مىگفت هرگز حاضر نبود تا سر حد جان در راه تحقق آن پايدارى كند .
ثالثا : رسول هرگز در برابر مفاسد اجتماعى مداهنه نمىكند و براى اصلاح آنها نه طريق مسالمتآميز را مىپذيرد و نه تدريجى را ، بلكه امور را ريشهاى بررسى مىكند ، زيرا رسول از جانب خدا آمده است خدايى كه آفريدگار مردم و مالك آسمانها و زمين است . بنا بر اين راهى براى مداهنه و مماشات نيست . و نمىتواند در برابر مفاسد راه مسالمت پويد يا سكوت كند .