تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
وَ رَسُولُهُ وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ رَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ راغِبُونَ ( 59 ) إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ وَ الْعامِلِينَ عَلَيْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقابِ وَ الْغارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 60 )

صدقات چگونه مصرف مىشوند ؟

رهنمودهايى از آيات :

پيوستن به رهبرى دينى در نزد منافقان كارى بود كه براى مصالح دنيوى انجام مىگرفت . اگر به آنان از صدقات و بيت المال چيزى داده مىشد خشنود مىشدند و گرنه زبان به شكايت مىگشودند و در ضمن سخن گوشه و كنايه مىزدند يا در عمل خشم خود آشكار مىكردند . در حالى كه اين پيوستگى ، پيوستگى ايمانى بود بدين معنى كه هر فرد مؤمنى بايد خود را تسليم خدا و رسول و رهبرى دينى كند و معتقد باشد كه آسودگى و رفاه براى همهء افراد جامعه است جامعه‌اى كه او نيز يكى از افراد آن است . و اين ميسر نمىشود ، مگر آن كه همهء رغبتش خدا باشد . اما صدقات و اموال بيت المال چنان نيست كه به ميل و اراده كسى در اختيار هر كس قرار گيرد . اين اموال متعلق به افراد ناتوان جامعه است چون فقرا ، مساكين ، كارمندان جمع‌آورى زكات و نيز براى استمالت خاطر افرادى از لشكر بيگانه تا در ركاب اسلاميان بجنگند ، همچنين براى آزاد كردن بندگان و وامداران و
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 173 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي