مسأله 282 - اگر پيش از تمام شدن وضو جايى را كه شسته يا مسح كرده نجس شود ، وضو صحيح است .
مسأله 283 - اگر غير از اعضاى وضو جايى از بدن نجس باشد ، وضو صحيح است .
ولى اگر مخرج را از بول يا غائط تطهير نكرده باشد احتياط مستحب آن است كه اول آن را تطهير كند بعد وضو بگيرد .
مسأله 284 - اگر يكى از اعضاى وضو نجس باشد و بعد از وضو شك كند كه پيش از وضو آنجا را آب كشيده يا نه ، چنانچه در موقع وضو ملتفت پاك بودن و نجس بودن آنجا نبوده وضو باطل است ، و اگر مىداند ملتفت بوده ، يا شك دارد كه ملتفت بوده يا نه ، وضو صحيح است . و در هر صورت جايى را كه نجس بوده بايد آب بكشد .
مسأله 285 - اگر در صورت يا دستها بريدگى يا زخمى است كه خون آن بند نمىآيد و آب براى آن ضرر ندارد ، بايد در آب كر يا جارى فرو برد و قدرى فشار دهد كه خون بند بيايد ، بعد به دستورى كه گفته شد وضوى ارتماسى بگيرد .
شرط هفتم : آن كه وقت براى وضو و نماز كافى باشد .
مسأله 286 - هرگاه وقت به قدرى تنگ است كه اگر وضو بگيرد ، تمام نماز يا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد تيمم كند ، ولى اگر براى وضو و تيمم يك اندازه وقت لازم است بايد وضو بگيرد .
مسأله 287 - كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند ، اگر به قصد قربت يا براى كار مستحبى مثل خواندن قرآن وضو بگيرد صحيح است و اگر براى خواندن آن نماز ، وضو بگيرد باطل است « 1 » .
شرط هشتم : آن كه به قصد قربت ؛ يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم وضو بگيرد ، و اگر براى خنك شدن يا به قصد ديگرى وضو بگيرد باطل است .
هامش
( 1 ) - صحيح است .