تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل آية الله بروجردى با حواشى امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 30 ) ( فارسى ) — صفحة 530

مساهمون:

ص٥٣٠
بيرون آمدن روح ، پوست حيوان را بكنند « 1 » . چهارم : پيش از آن كه روح از بدن حيوان بيرون رود ، مغز حرام را كه در تيرهء پشت است ببرند « 2 » . پنجم : در جايى حيوان را بكشند كه حيوان ديگر آن را ببيند . ششم : در شب يا پيش از ظهر جمعه سر حيوان را ببرند ولى در صورت احتياج عيبى ندارد . هفتم : خود انسان چهارپايى را كه پرورش داده است بكشد .

احكام شكار كردن با اسلحه

مسأله 2610 - اگر حيوان حلال گوشت وحشى را با اسلحه شكار كنند با پنج شرط حلال و بدنش پاك است : اول : آن كه اسلحهء شكار مثل كارد و شمشير برنده باشد ، يا مثل نيزه و تير ، تيز باشد كه به واسطهء تيز بودن ، بدن حيوان را پاره كند و اگر به وسيلهء دام يا چوب و سنگ و مانند اينها حيوانى را شكار كنند پاك نمىشود و خوردن آن هم حرام است و اگر حيوانى را با تفنگ شكار كنند چنانچه گلوله آن تيز باشد كه در بدن حيوان فرو رود و آن را پاره كند پاك و حلال است . و اگر گلوله تيز نباشد بلكه با فشار در بدن حيوان فرو رود و حيوان را بكشد ، يا به واسطهء حرارتش بدن حيوان را بسوزاند و در اثر سوزاندن ، حيوان بميرد پاك و حلال بودنش اشكال دارد . دوم : كسى كه شكار مىكند بايد مسلمان باشد يا بچهء مسلمان باشد كه خوب و بد را بفهمد ، و اگر كافر يا كسى كه اظهار دشمنى با اهل بيت پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم مىكند ، حيوانى را شكار نمايد ، آن شكار حلال نيست . سوم : اسلحه را براى شكار كردن حيوان به كار برد و اگر مثلًا جايى را نشان كند و اتفاقاً حيوانى را بكشد ، آن حيوان پاك نيست و خوردن آن هم حرام است .
هامش
( 1 ) - احتياط آن است كه اين كار را نكنند . ( 2 ) - احتياط واجب در ترك است .