مسأله 2366 - اگر چيز نجس را براى كارى كه شرط آن پاكى است عاريه دهد ، مثلًا لباس را عاريه دهد كه با آن نماز بخوانند ، بنابر احتياط واجب « 1 » بايد نجس بودن آن را به كسى كه عاريه مىكند بگويد .
مسأله 2367 - چيزى را كه عاريه كرده بدون اجازهء صاحب آن نمىتواند به ديگرى اجاره ، يا عاريه دهد .
مسأله 2368 - اگر چيزى را كه عاريه كرده با اجازهء صاحب آن به ديگرى عاريه دهد ، چنانچه كسى كه اول آن چيز را عاريه كرده بميرد يا ديوانه شود ، عاريهء دومى باطل نمىشود .
مسأله 2369 - اگر بداند مالى را كه عاريه كرده غصبى است ، بايد آن را به صاحبش برساند و نمىتواند به عاريه دهنده بدهد .
مسأله 2370 - اگر مالى را كه مىداند غصبى است عاريه كند و از آن استفادهاى ببرد و در دست او از بين برود ، مالك مىتواند عوض مال و عوض استفادهاى را كه عاريه كننده برده ، از او يا از كسى كه مال را غصب كرده « 2 » مطالبه كند و اگر از عاريه كننده بگيرد ، او نمىتواند چيزى را كه به مالك مىدهد از عاريه دهنده مطالبه نمايد .
مسأله 2371 - اگر نداند مالى را كه عاريه كرده غصبى است و در دست او از بين برود ، چنانچه صاحب مال عوض آن را از او بگيرد ، او هم مىتواند آنچه را به صاحب مال داده از عاريه دهنده مطالبه نمايد ، ولى اگر چيزى را كه عاريه كرده طلا و نقره باشد ، يا عاريه دهنده با او شرط كرده باشد كه اگر آن چيز از بين برود عوضش را بدهد ، نمىتواند چيزى را كه به صاحب مال مىدهد ، از عاريه دهنده مطالبه نمايد .
هامش
( 1 ) - اگر براى استعمال خوردن و آشاميدن عاريه دهد بايد نجس بودن را بگويد ولى در مثلنماز احتياط واجب نيست .
( 2 ) - عوض استفادههايى را كه عاريه كننده برده مشكل است بتواند از غاصب بگيرد .