تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل آية الله بروجردى با حواشى امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 30 ) ( فارسى ) — صفحة 478

مساهمون:

ص٤٧٨
تلف شود ضامن است ، ولى اگر براى آن كه مىخواهد بفهمد كسى كه مىگويد من وارث ميتم ، راست مىگويد يا نه ، يا ميت وارث ديگرى دارد يا نه ، مال را ندهد و از خبر دادن هم كوتاهى كند و مال تلف شود ضامن نيست . مسأله 2349 - اگر صاحب مال بميرد و چند وارث داشته باشد كسى كه امانت را قبول كرده بايد مال را به همهء ورثه بدهد ، يا به كسى بدهد كه همهء آنان گرفتن مال را به او واگذار كرده‌اند ، پس اگر بدون اجازهء ديگران تمام مال را به يكى از ورثه بدهد ضامن سهم ديگران است . مسأله 2350 - اگر كسى كه امانت را قبول كرده بميرد ، يا ديوانه شود ، وارث يا ولىّ او بايد هرچه زودتر به صاحب مال اطلاع دهد ، يا امانت را به او برساند . مسأله 2351 - اگر امانتدار نشانه‌هاى مرگ را در خود ببيند چنانچه ممكن است بايد امانت را به صاحب آن يا وكيل او برساند و اگر ممكن نيست بايد آن را به حاكم شرع بدهد و چنانچه به حاكم شرع دسترسى ندارد ، در صورتى كه وارث او امين است و از امانت اطلاع دارد ، لازم نيست وصيت كند و گرنه بايد وصيت كند و شاهد بگيرد و به وصى و شاهد ، اسم صاحب مال و جنس و خصوصيات مال و محل آن را بگويد . مسأله 2352 - اگر امانتدار نشانه‌هاى مرگ را در خود ببيند و به وظيفه‌اى كه در مسألهء پيش گفته شد عمل نكند ، چنانچه آن امانت از بين برود بايد عوضش را بدهد ، اگرچه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد و مرض او خوب شود ، يا بعد از مدتى پشيمان شود و وصيت كند .