احكام كفالت
مسأله 2331 - كفالت آن است كه انسان ضامن شود كه هر وقت طلبكار بدهكار را خواست ، به دست او بدهد « 1 » و به كسى كه اينطور ضامن مىشود كفيل مىگويند .
مسأله 2332 - كفالت در صورتى صحيح است كه كفيل به هر لفظى اگرچه عربى نباشد به طلبكار بگويد كه من ضامنم هر وقت بدهكار خود را بخواهى به دست تو بدهم و طلبكار هم قبول نمايد .
مسأله 2333 - كفيل بايد مكلّف و عاقل باشد و او را در كفالت مجبور نكرده باشند و بتواند كسى را كه كفيل او شده حاضر نمايد .
مسأله 2334 - يكى از پنج چيز ، كفالت را بههم مىزند : اول : كفيل بدهكار را به دست طلبكار بدهد . دوم : طلب طلبكار داده شود ، سوم : طلبكار از طلب خود بگذرد ، چهارم :
بدهكار بميرد « 2 » . پنجم : طلبكار كفيل را از كفالت آزاد كند .
مسأله 2335 - اگر كسى به زور ، بدهكار را از دست طلبكار رها كند ، چنانچه طلبكار دسترسى به او نداشته باشد ، كسى كه بدهكار را رها كرده ، بايد او را به دست طلبكار بدهد .
هامش
( 1 ) - يا صاحب حقى ديگر يا مدعى حقى كه دعواى او را حاكم بشنود يعنى دعواى او قابل قبول باشد .
( 2 ) - و يا كفيل بميرد ، و نيز اگر حقى را كه صاحب حق دارد به ديگرى نقل كند به حواله يا غير آن كفالت بههم مىخورد .