مدت نداشته باشد ، طلبكار هر وقت بخواهد ، مىتواند طلب خود را مطالبه نمايد .
مسأله 2284 - اگر طلبكار طلب خود را مطالبه كند ، چنانچه بدهكار بتواند بدهى خود را بدهد ، بايد فوراً آن را بپردازد و اگر تأخير بيندازد گناهكار است .
مسأله 2285 - اگر بدهكار غير از خانهاى كه در آن نشسته و اثاثيهء منزل و چيزهاى ديگرى كه به آنها احتياج دارد ، چيزى نداشته باشد طلبكار نمىتواند طلب خود را از او مطالبه نمايد ، بلكه بايد صبر كند تا بتواند بدهى خود را بدهد .
مسأله 2286 - كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد چنانچه بتواند كاسبى كند ، احتياط واجب آن است « 1 » كه كسب كند و بدهى خود را بدهد .
مسأله 2287 - كسى كه دسترس به طلبكار خود ندارد ، چنانچه اميد نداشته باشد كه او را پيدا كند ، بايد با اجازهء حاكم شرع طلب او را به فقير بدهد . ولى اگر طلبكار او سيد نباشد ، احتياط واجب آن است كه طلب او را به سيد فقير ندهد « 2 » .
مسأله 2288 - اگر مال ميت بيشتر از خرج واجب كفن و دفن و بدهى او نباشد ، بايد مالش را به همين مصرفها برسانند و به وارث او چيزى نمىرسد .
مسأله 2289 - اگر كسى مقدارى پول طلا يا نقره قرض كند و قيمت آن كم شود ، يا چند برابر گردد ، چنانچه همان مقدار را كه گرفته پس بدهد كافى است ، ولى اگر هر دو به غير آن راضى شوند اشكال ندارد .
مسأله 2290 - اگر مالى را كه قرض كرده از بين نرفته باشد و صاحب مال ، آن را مطالبه كند احتياط مستحب آن است كه بدهكار ، همان مال را به او بدهد .
مسأله 2291 - اگر كسى كه قرض مىدهد شرط كند كه زيادتر از مقدارى كه مىدهد
هامش
( 1 ) - و كسى كه شغلش كسب است بايد كسب كند و بدهكارى خود را بدهد .
( 2 ) - مىتواند به سيد فقير بدهد .