4 - دروغ بستن به خدا و پيغمبر
مسأله 1605 - اگر روزهدار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره و مانند اينها به خدا و پيغمبران « 1 » و جانشينان پيغمبران عمداً نسبت دروغ بدهد اگرچه فوراً بگويد دروغ گفتم يا توبه كند ، روزهء او باطل است و احتياط واجب آن است كه به حضرت زهرا سلاماللَّه عليها هم نسبت دروغ ندهد .
مسأله 1606 - اگر بخواهد خبرى را كه نمىداند راست است يا دروغ نقل كند ، بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته ، يا از كتابى كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد « 2 » .
مسأله 1607 - اگر چيزى را به اعتقاد اين كه راست است از قول خدا يا پيغمبر نقل كند و بعد بفهمد دروغ بوده ، روزهاش باطل نمىشود .
مسأله 1608 - اگر بداند دروغ بستن به خدا و پيغمبر روزه را باطل مىكند و چيزى را كه مىداند دروغ است به آنان نسبت دهد و بعداً بفهمد آنچه را كه گفته راست بوده ، احتياط واجب آن است « 3 » كه روزه را تمام كند و قضاى آن را هم بهجا آورد .
مسأله 1609 - اگر دروغى را كه ديگرى ساخته عمداً به خدا و پيغمبر و جانشينان پيغمبر نسبت دهد روزهاش باطل مىشود ولى اگر از قول كسى كه آن دروغ را ساخته نقل كند اشكال ندارد .
مسأله 1610 - اگر از روزهدار بپرسند كه آيا پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم چنين مطلبى فرمودهاند و او
هامش
( 1 ) - در غير پيغمبر اسلام و جانشينان او بنابر احتياط واجب .
( 2 ) - لكن اگر خودش خبر داد روزه او باطل نمىشود .
( 3 ) - واجب نيست و روزهاش صحيح است .