مسأله 1599 - هرگاه روزهدار بداند كه اگر در روز بخوابد محتلم مىشود ؛ يعنى در خواب منى از او بيرون مىآيد ، بنابر احتياط واجب « 1 » بايد نخوابد . ولى در صورتى كه به سبب نخوابيدن به زحمت بيفتد اگر بخوابد روزهاش باطل نمىشود .
مسأله 1600 - اگر روزهدار در حال بيرون آمدن منى از خواب بيدار شود ، واجب نيست از بيرون آمدن آن جلوگيرى كند .
مسأله 1601 - روزهدارى كه محتلم شده ، مىتواند بول كند و به دستورى كه در مسأله 73 گفته شد ، استبراء نمايد ، اگرچه بداند به واسطهء بول يا استبراء كردن باقيماندهء منى از مجرا بيرون مىآيد « 2 » .
مسأله 1602 - روزهدارى كه محتلم شده اگر بداند منى در مجرا مانده و در صورتى كه پيش از غسل بول نكند بعد از غسل منى از او بيرون مىآيد ، بنابر احتياط واجب بايد پيش از غسل بول كند .
مسأله 1603 - كسى كه مىداند كه اگر عمداً منى از خود بيرون آورد ، روزهاش باطل مىشود ، در صورتى كه به قصد بيرون آمدن منى با كسى بازى و شوخى كند ، اگرچه منى از او بيرون نيايد ، بنابر احتياط واجب « 3 » بايد روزه را تمام كند و قضا هم بنمايد .
مسأله 1604 - اگر روزهدار بدون قصد بيرون آمدن منى با كسى بازى و شوخى كند ، چنانچه اطمينان دارد كه منى از او خارج نمىشود ، اگرچه اتفاقاً منى بيرون آيد روزهء او صحيح است . ولى اگر اطمينان ندارد در صورتى كه منى از او بيرون آيد ، روزهاش باطل است « 4 » .
هامش
( 1 ) - اين احتياط واجب نيست .
( 2 ) - اگر غسل كرده باشد نمىتواند استبراء يا بول كند در صورتى كه بداند منى بيرون مىآيد .
( 3 ) - واجب نيست و روزهاش در صورتى كه منى خارج نشود صحيح است .
( 4 ) - در صورتى كه عادت نداشته باشد كه منى از او خارج شود با شوخى ، باطل نمىشود ، اگر چه اطمينان نداشته باشد كه خارج نمىشود ، بلى اگر شوخى را ادامه دهد تا آنجا كه نزديك به خروج است و از خود نگهدارى نكند و خارج شود روزهاش باطل است .