تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل آية الله بروجردى با حواشى امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 30 ) ( فارسى ) — صفحة 321

مساهمون:

ص٣٢١
مسأله 1592 - انسان نمىتواند براى ضعف ، روزه را بخورد ، ولى اگر ضعف او به قدرى است كه معمولًا نمىشود آن را تحمل كرد ، خوردن روزه اشكال ندارد .

2 - جِماع

مسأله 1593 - جماع روزه را باطل مىكند ، اگرچه فقط به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد . مسأله 1594 - اگر كمتر از مقدار ختنه‌گاه « 1 » داخل شود و منى هم بيرون نيايد ، روزه باطل نمىشود . مسأله 1595 - اگر شك كند « 2 » كه به اندازهء ختنه‌گاه داخل شده يا نه ، روزهء او صحيح است . مسأله 1596 - اگر فراموش كند كه روزه است و جماع نمايد ، يا او را به جماع مجبور نمايند ، روزهء او باطل نمىشود ، ولى چنانچه در بين جماع يادش بيايد ، يا ديگر مجبور نباشد ، بايد فوراً از حال جماع خارج شود ، و اگر خارج نشود ، روزهء او باطل است .

3 - استمناء

مسأله 1597 - اگر روزه‌دار استمناء كند ؛ يعنى با خود كارى كند كه منى از او بيرون آيد ، روزه‌اش باطل مىشود . مسأله 1598 - اگر بىاختيار منى از او بيرون آيد ، روزه‌اش باطل نيست . ولى اگر كارى كند كه بىاختيار منى از او بيرون آيد ، روزه‌اش باطل مىشود .
هامش
( 1 ) - كسى كه آلتش بريده شده و ختنه‌گاه ندارد به هر مقدار كه داخل شود گرچه كمتر از مقدارختنه‌گاه باشد روزه‌اش باطل مىشود . ( 2 ) - اين مسأله صحيح است در كسى كه آلتش صحيح است و كسى كه آلت او را بريده‌اند اگرشك كند كه دخول شده يا نه روزه‌اش صحيح است .