مسأله 1344 - مسافرى كه قصد دارد ، ده روز پشت سر هم در محلى بماند ، يا مىداند كه بدون اختيار ده روز در محلى مىماند ، در آن محل بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1345 - مسافرى كه مىخواهد ده روز در محلى بماند ، لازم نيست قصد ماندن شب اول يا شب يازدهم را داشته باشد ، و همين كه قصد كند اذان صبح روز اول تا غروب روز دهم بماند ، بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر مثلًا قصدش اين باشد كه از ظهر روز اول تا ظهر روز يازدهم بماند ، احتياط واجب « 1 » آن است كه نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1346 - مسافرى كه مىخواهد ده روز در محلى بماند ، در صورتى بايد نماز را تمام بخواند كه بخواهد تمام ده روز را در يكجا بماند پس اگر بخواهد مثلًا ده روز در نجف و كوفه يا در تهران و شميران بماند بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1347 - مسافرى كه مىخواهد ده روز در محلى بماند ، اگر از اول قصد داشته باشد كه در بين ده روز به اطراف آنجا برود ، چنانچه جايى كه مىخواهد برود به قدرى دور باشد كه از آنجا صداى اذان آن محل را نشنود و ديوار آن را نبيند اگرچه بخواهد همان روزى كه مىرود برگردد ، بايد در تمام ده روز نماز را شكسته بخواند « 2 » و اگر به اين مقدار دور نباشد بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1348 - مسافرى كه تصميم ندارد ده روز در محلى بماند مثلًا قصدش اين است كه اگر رفيقش بيايد ، يا منزل خوبى پيدا كند ، ده روز بماند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1349 - كسى كه تصميم دارد ، ده روز در محلى بماند ، اگرچه احتمال بدهد « 3 » كه براى ماندن او مانعى برسد ، بايد نماز را تمام بخواند .
هامش
( 1 ) - واجب نيست و بايد شكسته بخواند .
( 2 ) - اگر قصدش آن است كه يك ساعت يا دو ساعت برود و برگردد بايد تمام بخواند .
( 3 ) - احتمالى بدهد كه مردم به آن اعتنا نمىكنند .