را معالجه كنم به همين خاطر پدرم تا سن 12 سالگى به من اجازه روزه گرفتن را نمىدادند و من هم كه به تكليف شرعى خود كاملًا آگاه نبودم به حرف پدرم گوش مىدادم و روزههايم را نمىگرفتم . اما در سن 12 سالگى ديگر فهميدم كه در امور مربوط به مسائل شرعى بايد رضاى خدا را در نظر بگيرم نه حرف و الدين را به همين دليل روزههايم را در سن 13 سالگى و 14 سالگى گرفتم . حالا كه مىخواهم روزههايى را كه در اوايل سنم كه به تكليف رسيده بودم و نگرفتم ادا كنم پدرم باز با اين كار من مخالف هستند و به من مىگويند تو بايد اول حكم شرعى اين كارت را بدانى و من هم چون از رساله شما تقليد مىكنم اين سؤال را از شما پدر عزيز و گراميم مىكنم كه آيا بهتر است كه من روزههايم را بگيرم با اين حالى كه دارم يا نه . البته اين را هم متذكر شوم كه من توانايى روزه گرفتن را در خودم مىبينم . در ضمن پدرم هم آن مقدار مواد غذايى را كه بايد در نتيجه روزه نگرفتنهاى من به فقير بدهند ندادهاند .
خواهشمندم جواب اين سؤال مرا كه در زمينه مسائل شرعى است بفرماييد .
بسمه تعالى ، اگر يقين پيدا كنيد كه در سه سال اول بلوغ مىتوانستهايد روزه بگيريد و روزه براى شما ولو به طور قضا در طول همان سال ضررى نداشته بايد قضا نماييد و الّا لازم نيست قضاى روزهها را بگيريد .
[ سؤال 3742 ] 1852999
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
آية اللَّه العظمى وزعيم الامة الإسلامية ، الإمام الخميني ، روحي له الفداء
في البداية أدعو اللَّه عزّ وجلّ أن يأخذ من عمري وعمر أطفالي ويضيفها إلى عمركم الشريف ، إن شاء اللَّه
و أمّا بعد : أنا معاود عراقي اقلّد سماحتكم ؛ كنت أسكن مدينة إيلام حوالي سنتين ومنذ خمسة أشهر انتقلت إلى طهران وأسكن الآن في منصور آباد ، الواقعة بين شوش
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 552
مساهمون: السيد الخميني
ص٥٥٢