س 405
- اين جانب مدّت چهل و پنج سال است كه در تهران مقيم مىباشم ولى متناوبا هر چند وقت يك بار به شهرستان محلّ تولدم مىروم و از آنجا هم اعراض نكردهام ؛ فتواى حضرت امام در مورد احكام وطن ؛ براى من و فرزندانم چيست ؟
ج
- در وطن اصلى تا از آن اعراض نكرديد ، نماز و روزه تمام است و فرزندان اگر آن محل ، وطنشان نبوده ، در آنجا حكم مسافر دارند .
س 406
- حدود سال 1330 در تهران به دنيا آمدم و بعد از 27 سال زندگى در تهران ، ازدواج كرده و چند سالى است كه به قزوين رفتهام ، مرتبا هفتهاى يك بار براى ديدن پدر و مادرم به تهران ، و هفتهاى يك بار هم براى ديدن اقوام شوهرم به شهرستان ديگرى مىرويم و به همين علّت از نظر خواندن نماز و گرفتن روزه دچار مشكل شدهايم ؛ آيا مىتوانم هم تهران و هم قزوين را وطن خود اختيار كنم ؟ يا اين كه بايد در قزوين قصد اقامت ده روز كنم و به خانهء پدر و مادرم نروم ؟ !
ج
- بيش از يك وطن داشتن مانع ندارد و تهران كه وطن اصلى شما بوده تا اعراض نكرديد به حكم وطن باقى است و در قزوين اگر بناى زندگى دائمى نداريد حكم سفر مترتّب است كه بدون نيّت اقامت ده روز ، نماز قصر است و روزه صحيح نيست .
س 407
- چند سالى در شهرى مشغول كار و تحصيل بوده و آنجا را وطن