تهران به استخدام دولت در آمده و زندگى مىنمايد ، ايشان فاقد مسكن و ساير مستقلات در تهران مىباشد ، ليكن قصد دارد در صورت تأمين آسايش و بالأخص با داشتن خانهء مسكونى ، هميشه در تهران بماند و چنانچه نتوانست خانهاى تهيه نمايد ، به محلّ تولد خود منتقل و شهر خود را جهت سكونت اختيار نمايد ، ضمنا اين شخص علاقهاى جزئى هم به زادگاه خويش دارد و تا كنون با آنجا قطع رابطه نكرده است ؛ مع الوصف آيا تهران براى وى وطن اصلى محسوب مىشود يا محلّ تولد ؟ متذكر مىشود : منزل فعلى وى تا محلّ كارش در يك منطقه يا محل قرار نگرفته و با هم در حدود دو كيلومتر فاصله دارند .
ج
- در فرض مرقوم در تهران حكم مسافر دارد و در وطن اصلى حكم وطن باقى است .
س 323
- كسانى كه از حضرتعالى تقليد مىكنند بفرمائيد هر كسى كه محل كارش در كارخانه ايران ناسيونال و منزلش در تهران است و از درب منزل تا محل كار حدود 30 كيلومتر فاصله داشته باشد و از آخر تهران حدود 15 كيلومتر و كمتر تا محل كار ، آيا اينطور افراد مىتوانند محل كار خود را وطن قرار دهند - با توجه به اين موضوع كه در مدت 24 ساعت بيشتر اوقات خود را در كارخانه مىگذرانند - و پيرو آن نماز را درست بخوانند و روزه بگيرند ؟
ج
- محلى كه محل سكونت دائم قرار داده مىشود وطن است و تنها با محل كار بودن وطن نميشود .
س 324
- فردى كه تهران را وطن خود قرار داده است آيا تمام شهر تهران