س 36
- ما قبل از آمدن امام به وطن از شخص ديگرى تقليد مىكرديم كه شش ماه ماندن در محلّ يا بيشتر از آن را در حكم وطن مىدانست ، از وقتى كه به امام رجوع كردهايم شايد حدود كمتر از يك سال ، ما نماز و روزه را مانند وطن بجا آوردهايم در صورتى كه امام مىفرمايند : در غير وطن ماندن [ بدون قصد توطّن ] براى هر چند سال هم كه باشد ، حكمش مانند مسافر است ؛ حالا تكليف ما چيست ؟
ج
- اگر مطابق تقليد صحيحى عمل كردهايد ، قضا ندارد .
س 37
- من تا اوائل سال 60 ، هنوز مسألهء مسافر در مورد بلاد كبيره را نمىدانستم ، بنابراين طبق روال سابق كه از مجتهد ديگر تقليد مىكردم ، عمل مىنمودم حالا حكم وظائف و فرائضى كه قبلا انجام دادهام چيست ؟
ج
- اگر مطابق تقليد صحيح بوده يا طبق فتواى مجتهد فعلى كه تقليد او لازم است باشد ، صحيح است .
س 38
- كسانى كه هر روزه براى انجام كارشان بيش از مسافت شرعى مىروند و بر مىگردند و به فتواى جنابعالى نمازشان شكسته است و نبايد روزه بگيرند آيا مىتوانند در اين مسأله از مرجع ديگرى تقليد نمايند ؟
ج
- اين مسأله و نظير آن كه در آن فتوى هست ، مورد رجوع به غير نيست .
س 39
- اگر مرجع تقليد مىگويد اقامه در بلد كبير مثل تهران در دو محل ناقض قصد اقامه است و لذا نماز شكسته است ولى مقلد دو محل را ناقض قصد اقامه نمىداند تكليف مقلد چيست ؟