تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 159

مساهمون:

ص١٥٩

س 115

- تكليف كسى كه تا به حال نمازش از نظر اداى مخارج صحيح حروف ، اشكال داشته چيست ؟ با توجه به اينكه در بعضى از رساله‌ها حكم به اعاده و يا قضا شده است .

ج

- اگر موقع خواندن نماز ، قرائت خود را صحيح مىدانسته و بعدا معلوم شد اشتباه بوده ، نماز صحيح است و اعاده و قضا ندارد ، اگر چه احوط استحبابى اعاده است .

س 116

- شخصى حمد و سوره و اذكار نماز را بلد بوده ولى مدّتى نمازش را بدون رعايت مخارج حروف مىخوانده و تذكر ديگران نيز در او تأثيرى نداشته و حتّى او را در مورد غلط بودن نمازش به شك نينداخته ولى حالا كه متوجه شده ، اين مسأله برايش پيش آمده كه آيا قضاى نمازهايى كه تا به حال خوانده بر او واجب است يا نه ؟

ج

- در صورتى كه از جهت غفلت و عدم التفات ، اشتباهى در قرائت و يا ذكر شده ، قضا واجب نيست .

س 117

- آخر بعضى از كلمات مكسور است ، آيا مىتوانيم در نماز آنها را به صورتى اشباع كنيم كه صداى ياء توليد شود ؟ مثلا مغضوب را مغضوبى بخوانيم ؟

ج

- بايد به كسره خوانده شود و اگر كمى اشباع شود بدون تبديل به ياء مانع ندارد .