تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 156

مساهمون:

ص١٥٦

س 101

- من ابتداء نحوهء نشسته نماز خواندن را دقيق نمىدانستم ، يعنى فكر مىكردم نحوهء نشستن موقع خواندن قرائت با نحوهء نشستن تشهد فرق دارد و با مقايسه با نماز ايستاده موقع تشهد خواندن قدرى خم مىشدم ( از حالت نشسته ) و موقع قيام براى خواندن حمد و سوره ، كامل مىنشستم و مدتى نمازها را به اين نحو مىخواندم تا بعدها فهميدم . آيا در مدتى كه اين گونه نماز مىخوانده‌ام نمازم ايراد دارد يا خير ؟

ج

- نماز صحيح است .

قرائت و ذكر

س 102

- خواندن بعضى از آيه ، بعد از تكبيرة الاحرام و قبل از سورهء « حمد » چه صورتى دارد ؟

ج

- قرائت قرآن به قصد قرآنيّت نه ورود ، مانع ندارد .

س 103

- حمد و سوره و آيه‌اى كه در نماز خوانده مىشود آيا به قصد انشاء بايد خوانده شود يا به قصد حكايت ؟

ج

- بايد به قصد حمد و سورهء قرآن بخواند .

س 104

- ما هو حكم المصلّى بالنسبة للقراءة فهل يقصد حين القراءة ، المخاطبة مع اللّه : اياك نعبد و اياك نستعين . . . او يقصد القرآنية و ليس و لا يجوز له ان يقصد الدعاء ؟ نرجو توضيح المسألة !

ج

- يقصد القراءة الواجبة فى الصلاة .

س 105

- اگر در شدت درگيرى جنگ ، رزمنده‌اى نمىتواند حمد بخواند يا نمىتواند به ركوع و سجود رود ، چگونه بايد نماز را برپا دارد ؟