إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
بيشتر از ده ماه هلالى است كه آن متحقق « بنور العزالابهج » راضيهء مرضيهء رجوع و لحوقش خاتمه يافته است آن فانى است در اسم مبارك « عزيز » . فنايش در آن حد بوده كه از احدى جز باذن الله العزيز ، تأثر نمىپذيرفت زورگوئيهاى طواغيت غرب و شرق در آستان عزيز و منيعش همچون شراره اى از هيبت عزتش سوسو زده ، و افسرده و خاموش مىشدند ، « المهابةُ فى صُدُورِ الظّالِمين » كه در روايت آمده آن بزرگوار مظهر تامش بوده كه در يلداى ديجور جاهليت قرن بيستم از هيبت عزت او شيطان بزرگ
« نَكَصَ عَلى عَقِبَيْهِ »
همين مهابت بوده كه طشت رسوائى شياطين را از بام تزوير فرو انداخت و هزاران كرامت ديگر ، فَبِمِثلِ ذلِكَ
فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ
.
« أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ »
« سَواءً مَحْياهُمْ وَ مَماتُهُمْ ساءَ ما يَحْكُمُونَ »
« 1 »
تهران چهاردهم رمضان المبارك 1410 ه
21 / 1 / 69
محمد محمدى گيلانى
هامش
( 1 ) - « جاثيه » ، 21 .