مختلف براى مأيوس نمودن ملتها و خصوص ملت فداكار ايران از اسلام است .
گاهى ناشيانه و با صراحت به اينكه احكام اسلام كه 1400 سال قبل وضع شده است نمىتواند در عصر حاضر كشورها را اداره كند ، يا آنكه اسلام يك دين ارتجاعى است و با هر نوآورى و مظاهر تمدن مخالف است ، و در عصر حاضر نمىشود كشورها از تمدن جهانى و مظاهر آن كناره گيرند ، و امثال اين تبليغات ابلهانه و گاهى موذيانه و شيطنتآميز به گونهء طرفدارى از قداست اسلام كه اسلام و ديگر اديان الهى سر و كار دارند با معنويات و تهذيب نفوس و تحذير از مقامات دنيايى و دعوت به ترك دنيا و اشتغال به عبادات و اذكار و ادعيه كه انسان را به خداى تعالى نزديك و از دنيا دور مىكند ، و حكومت و سياست و سررشته دارى بر خلاف آن مقصد و مقصود بزرگ و معنوى است ، چه اينها تمام براى تعمير دنيا است و آن مخالف مسلك انبياى عظام است ! و مع الأسف تبليغ به وجه دوم در بعض از روحانيان و متدينان بى خبر از اسلام تأثير گذاشته كه حتى دخالت در حكومت و سياست را به مثابهء يك گناه و فسق مىدانستند و شايد بعضى بدانند ! و اين فاجعهء بزرگى است كه اسلام مبتلاى به آن بود .
گروه اول كه بايد گفت از حكومت و قانون و سياست يا اطلاع ندارند يا غرضمندانه خود را به بىاطلاعى مىزنند . زيرا اجراى قوانين بر معيار قسط و عدل و جلوگيرى از ستمگرى و حكومت جائرانه و بسط عدالت فردى و اجتماعى و منع از فساد و فحشا و انواع كجرويها ، و آزادى بر معيار عقل و عدل و استقلال و خودكفايى و جلوگيرى از استعمار و استثمار و استعباد ، و حدود و قصاص و تعزيرات « 1 » بر ميزان عدل براى جلوگيرى از فساد و تباهى يك جامعه ، و سياست و راه بردن جامعه به موازين عقل و عدل و انصاف و صدها از اين قبيل ، چيزهايى نيست كه با مرور زمان در طول تاريخ بشر و زندگى اجتماعى كهنه شود . اين دعوى به مثابهء آن است كه گفته شود قواعد عقلى و رياضى در قرن حاضر بايد عوض شود و به جاى آن قواعد ديگر نشانده شود . اگر در صدر
هامش
( 1 ) - « حدود و تعزيرات »
حدود جمع حد و در لغت به معنى منع ، كنارهء فاصله بين دو چيز و انتهاى هر چيزى است . تعزيرات جمع تعزير و در لغت به معناى نكوهش كردن و ملامت كردن است . در تعريف اصطلاحى حد و تعزير ، محقق حلّى مىفرمايد : كلُّ ما لَهُ عقوبة مقدرة يسمّى « حداً » وَ ما لَيْسَ كَذلِكَ يُسمّى تعزيراً .
حدّ : هرگاه در شرع مقدس براى تخلفى ، مجازات معينى قرار داده شده باشد آن را « حد » گويند مثل مجازات دزدى و آدمكشى . . . .
تعزير : و هرگاه براى تخلفى مجازات معينى مشخص نشده باشد آن را « تعزير » مىگويند و تعيين مقدار آن بر عهدهء قاضى و حاكم شرع است .
( شرح لمعه ، شهيد ثانى ، كتاب الحدود و التعزيرات ) ( شرايع ، محقق حلى ، كتاب الحدود و التعزيرات )