و گسستگى از دنيا و تعلقات آن است كه با ذكر و ياد دائمى خداى تعالى حاصل شود .
آنان كه درصدد برترىها به هر نحو هستند چه برترى در علوم - حتى الهى آن - يا در قدرت و شهرت و ثروت ، كوشش در افزايش رنج خود مىكنند . وارستگان از قيود مادى كه خود را از اين دام ابليس تا حدودى نجات دادهاند ، در همين دنيا در سعادت و بهشت رحمتند .
در آن روزهايى كه در زمان رضا خان پهلوى و فشار طاقت فرسا براى تغيير لباس بود و روحانيون و حوزهها در تب و تاب به سر مىبردند - كه خداوند رحمان نياورد چنين روزهايى براى حوزههاى دينى - شيخ نسبتاً وارستهاى را نزديك دكان نانوايى كه قطعه نانى را خالى مىخورد ، ديدم كه گفت : « به من گفتند عمّامه را بردار من نيز برداشتم و دادم به ديگرى كه دو تا پيراهن براى خودش بدوزد الآن هم نانم را خوردم و سير شدم ، تا شب هم خدا بزرگ است » .
پسرم ! من چنين حالى را اگر بگويم به همهء مقامات دنيوى مىدهم ، باور كن . ولى هيهات ، خصوصاً از مثل من گرفتار به دامهاى ابليس و نفس خبيث .
پسرم ! از من گذشته
يَشِيبُ ابْنُ آدم وَ يَشُبُّ فِيهِ خَصْلَتان : الحِرْصُ وَ طُولُ الْأَمَلِ . « 1 »
لكن تو نعمت جوانى دارى و قدرت اراده ، اميد است بتوانى راهىِ طريق صالحان باشى . آنچه گفتم بدان معنى نيست كه خود را از خدمت به جامعه كنار كشى و گوشه گير و كَلِّ بر خلق اللَّه « 2 » باشى كه اين از صفات جاهلان مُتنسِّك است يا درويشان دكاندار . سيره انبياى عظام - صلّى اللَّه على نبيّنا و عليهم اجمعين - و ائمهء اطهار - عليهم السلام - كه سرآمد عارفان باللَّه و رستگان از هر قيد و بند ، و وابستگان به ساحت الهى در قيام به همه قُوى عليه حكومتهاى طاغوتى و فرعونهاى زمان بوده و در اجراى عدالت در جهان رنجها برده و كوششها كردهاند ، به ما درسها مىدهد و اگر چشم بينا و
هامش
( 1 ) - فرزند آدم پير مىشود و ( همزمان ) دو خصلت در او جوان مىشود : حرص و آرزوپرورى . بحار الأنوار 70 : 22 / ذيل الحديث 11
( 2 ) - بارِ بر مردم .