كرد به ضيافه اللَّه و لايق كرد براى اينكه ، قرآن يك مرتبه به طور بسيط در قلب او وارد بشود . ليلهء مباركه يكى از احتمالاتش بنيهء خود رسول اكرم است كه مشكات نور اللَّه است و احتمالات ديگر هم هست . مهم ادراك اين معناست كه مراتب كمالات انسان براى ورود در ضيافت خدا زياد است ، و بايد از مقدمات شروع بشود . مقدمات هم همانى است كه توجه به غير نداشتن و غيرى را نديدن و جز خدا نديدن و توجه به هيچ چيز غير از او نداشتن . در اينجا بايد عرض كنم كه از همهء مردم اين معنا مطلوب است ، و اگر بخواهند در ضيافت خدا وارد بشوند به اندازهء وُسع خودشان بايد از دنيا اعراض كنند و قلبشان را از دنيا برگردانند ؛ لكن براى جامعهء روحانيت كه جامعهء وعاظ هم در بين آنهاست يك مطلوبيت ديگرى دارد .
نگرانى پيامبر ( ص ) نسبت به عدم استقامت امت خويش
پيغمبر در يكى از فرمايشاتشان مىفرمايند كه
شَيَّبَتْنى سورةُ هود « 1 »
آيهاى كه در سورهء « هود » وارد شده است در سورهء شورى هم به استثناى يك كلمه وارد شده است ، لكن سورهء هود را ايشان مىفرمايند كه « شَيَّبَتْنى » ؛ براى اينكه ، در آنجا امر به استقامت خود رسول خدا و كسانى كه با او هستند هست ، تابعين او . اين است كه استقامت ملت را هم پيغمبر سنگينىاش را در دوش خودش مىديد ، و نگرانىاى كه پيغمبر داشت نسبت به اينكه استقامت نكند ملت ، نكند امت ، اين بود كه - به حسب احتمال قوى - اين بود كه ايشان را وادار كرد به اينكه اين كلمه را بفرمايند . استقامت در هر امر ، و اين دنبال اين است كه انسان توجه به خداى تبارك و تعالى داشته باشد و به پيامبران خدا و خصوصاً پيمبر خاتم كه اينها چه نحو زندگى كردند و با چه مصيبتهايى استقامت كردند ، و در اين بيست و چند سال كه پيغمبر اكرم در بين اين مردم بود چه مصيبتهايى از همين مردم ديد ، و چه مصيبتهايى را پيشبينى كرد ، و توجه به اينكه او ولىّ امر اين ملت است و استقامت
هامش
( 1 ) - « سورهء هود ، مرا پير كرد » . علم اليقين ، ج 2 ، ص 971 .