مىشوند ان شاء اللَّه به زودى ، لكن از حالا به بعد ما بايد چه بكنيم . يك مسأله كه در رأس همهء امور است مسئلهء معنويات است . ما بايد كوشش كنيم كه معنويات را در بين اين ملت عزيز و در بين مسلمين پياده كنيم ، مردم را دعوت به معنويات و دعوت به اخلاق اسلامى و آداب فرهنگ اسلامى كنيم . ملت ما به حمد اللَّه بسيار مهيّاست از براى اينكه ، رو به معنويات برود و تا كنون هم قدمهاى زيادى برداشتهاند ، لكن راه طولانى است و راه معنويات آن طور است كه بايد انسان در تمام عمر كوشش كند . شايد بسيارى گمان كنند كه رفاه مادى و دارا بودن در بانكها ، اموال ، يا دارا بودن زمينها يا پاركها و امثال اينها براى انسان سعادت مىآورد . اين يك اشتباهى است كه انسان مىكند .
كوخها منشأ بركاتند نه كاخها
انسان گمان مىكند سعادتش به اين است كه چند تا باغ داشته باشد ، چند تا ده داشته باشد ، در بانكها سرمايه داشته باشد ، در تجارت چه باشد ، شايد انسان اين گمان را مىكند ، لكن ما وقتى كه ملاحظه مىكنيم و سعادتها را سنجش مىكنيم ، مىبينيم كه سعادتمندها آنهايى بودند كه در كوخها بودند . آنهايى كه در كاخها هستند سعادتمند نيستند . آن مقدارى كه بركات از كوخها در دنيا منتشر شده است هيچ در كاخها پيدا نمىشود . ما يك كوخ چهار پنج نفرى در صدر اسلام داشتيم ، و آن كوخ فاطمهء زهرا - سلام اللَّه عليها - است . از اين كوخها هم محقرتر بوده لكن بركات اين چى است ؟ بركات اين كوخ چند نفرى آن قدر است كه عالم را پر كرده است از نورانيت و بسيار راه دارد تا انسان به آن بركات برسد . اين كوخنشينان در كوخ محقر ، در ناحيهء معنويات آن قدر در مرتبهء بالا بودند كه دست ملكوتيها هم به آن نمىرسد ؛ و در جنبههاى تربيتى آن قدر بوده است كه هر چه انسان مىبيند بركات در بلاد مسلمين هست و خصوصاً در مثل بلاد ماها ، اينها از بركت آنهاست . خود رسول اكرم - صلى اللَّه عليه و آله و سلم - كه در رأس همه واقع است زندگى كوخنشينى داشته است . خيال نشود كه يك اتاق ، حتى يك اتاق نظير اتاق متوسط اين جامعه داشتهاند . چند تا حجره داشتهاند ، حجرههاى محقر . و اين