- براى اينكه تهران فرض كنيد جايى بود كه خيلى نمىشد فشار بياورند - اما جاهاى ديگر مسأله ، مسئلهء مردم در كار نبود ، يعنى شوراى ملى ، ما در هيچ وقت نداشتيم . اگر چند نفر هم ملى در آنها بوده است ، لكن مجلس همچو مجلسى نبود كه يك شوراى ملى باشد . و ما امروز داريم يك شوراى اسلامى و ملى به حسب آن بعد صحيحش مشاهده مىكنيم .
در رأس بودن مجلس نسبت به همه ارگانها
من در اين شك ندارم ، در اينكه آقايان وكلا همه به حسب نوع - و اگر استثنا بشود يك استثناى بسيار نادر است - حسن نيت دارند . در اين هم من هيچ ترديدى ندارم و در اين معنا هم كه مجلس در رأس همهء ارگانها واقع است و مجلس ، ملت است كه متبلور شده است و تحقق پيدا كرده است در يك جاى محدود ، اين هم بىاشكال است .
بناءً عليه ما تا اينجايش با همهء آقايان موافقيم و اعتقاد هم همان طورى كه داريد ، داريم .
لكن هيچ كس و هيچ دستگاهى و هيچ فردى نمىتواند ادعا كند كه من نقص هيچ ندارم .
اگر كسى ادعا كرد اين را ، اين بزرگترين نقصش همين ادعاست . كسى نيست كه بتواند بگويد كه من ديگر بىعيب هستم . اگر بعض اشخاص پيدا بشود كه خوب ، بسيارى از عيوب را ندارند ، لكن بىعيب ما نداريم در دنيا ، و ما بايد هميشه توجهمان به آن عيوب خودمان باشد . عيوب احتمالى ، نمىگويم عيوب دارند ، عيوب احتمالى . و انسان كه بخواهد براى خدا كار بكند و به مقام انسانيت برسد ، بايد هميشه دنبال اين باشد كه ببيند چه عيبى دارد . دنبال اين نباشد كه ببيند چه حسنى دارد . براى اينكه ، دنبال اينكه چه عيبى دارد ، مىشود كه انسان درصدد رفع او برآيد ، و دنبال اينكه چه حسنى دارد ، پرده مىشود در چشم انسان و نمىتواند عيوب خودش را ببيند .
هدف مجلس ، تحقق رضاى خدا و آرمانهاى اسلام
من ميل دارم كه اين مجلس ، يعنى همه ميل داريد كه اين مجلس كه از همين ملت تشكيل شده است و با رأى همين ملت تشكيل شده است و همه مىدانيد كه اين ملت جز اسلام انگيزهاى نداشتند ، حتى مذاهب كه رسمى هستند ، آنها هم ديانت را مىخواهند ؛