تشريف بردند به قم و با آقايانى كه مشغول هستند به اين كارها تماس گرفتند و با هم نشستند و مسائل را طرح كردند ، آن وقت مىفهمند كه اين قدر فرياد كه زده مىشود كه اسلام يك فرهنگ غنىاى است در همه چيز . اين اسباب اين نمىشد كه آن وقت در ديوارهاى دانشگاه نوشته بشود كه اسلام يك . . . يا به تعبير اين طور هم نباشد ، نظير اين را . اين براى اين است كه ، تفاهم در كار نبوده است . از اول اين طورى مىخواستند درست بكنند دانشگاه را ، و اطفال ما را از اول مىخواستند به يك فرمى اينها را بار بياورند كه دشمن بشوند با اسلام ، و با هر چه كه مربوط به اسلام است . اسم آخوند را توى دانشگاه نمىشد ببرى . اسم دانشگاهى هم در محيط فيضيه نمىشد ببرى . هر يك از اينها اگر مىرفتند آنجا ، خودشان را غريب مىديدند . خودشان را هيچ مىديدند . مىديدند كه به محيط بدى وارد شدهاند . اين براى اين بود كه ، اين طورى درست كردند تا اينكه اين دو جبههاى كه مىتوانند كشور را حفظ كنند و مىتوانند نجات بدهند از گرفتاريها ، اينها دشمن هم بشوند . اين سركوبى او را بكند ، او سركوبى او را بكند ، آنها نتيجهاش را بگيرند و نتيجه را گرفتند ، ديديم كه گرفتند . آن قدر پافشارى در دشمن كردن اين دو قشر ، براى چه بود ؟ آن قدر تبليغات سوء از همهء اطراف نسبت به اين طبقهء مظلوم علما و از آن طرف در آنجا ، آن همه تبليغات براى دانشگاهى و دانشگاه و اينها چه بود ؟ براى چه اين طور بود ؟
آن براى اين بود كه ، مىترسيدند كه اگر اينها به هم نزديك بشوند و تفاهم كنند و بفهمند كه اسلام چه چيز است ، اگر بروند اين آقايان اساتيد دانشگاه در حوزههاى علمى و پيش اساتيد ببينند كه اسلام چيست وحشت نمىكنند آن وقت . آن وقت مىفهمند كه ما چقدر مصيبت كشيديم در اين دورانها و خصوصاً اين پنجاه سال . براى اينكه ما با برادرهاى خودمان دشمن بوديم . هر كدام ديگرى را تضعيف مىكرديم . شما توجه داشته باشيد به اين معنا كه بايد اين پيوند بين دانشگاه و فيضيه برقرار باشد . بين حوزههاى علميهء قديمى و حوزههاى علمى جديد بايد پيوند باشد تا بتوانيد شما كشور خودتان را حفظ كنيد . كشور شما اگر چنانچه ، شما دو قشر ، قشر دانشگاهى ، جوانهاى دانشگاه ، اساتيد دانشگاه ، معلمهاى دبيرستان و دبستان و امثال ذلك ، كوشش كنند به اينكه بچهها
صحيفه امام ( مجموعه آثار امام خمينى ) ( فارسى ) — صفحة 502
مساهمون: السيد الخميني
ص٥٠٢