سخنرانى [ در جمع اعضاى هيأت دولت ( ضرورت حفظ هماهنگى دولت و ملت ) ]
زمان : صبح 23 آبان 1360 / 17 محرّم 1402
مكان : تهران ، جماران
موضوع : ضرورت حفظ هماهنگى و همبستگى دولت و ملت
حضار : خامنهاى ، سيد على ( رئيس جمهور ) - موسوى ، مير حسين ( نخست وزير ) و اعضاى هيأت دولت
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
حفظ همبستگى موجود ميان ملت و دولت
من گمان مىكنم كه بعضى تحولاتى كه بعد از انقلاب در ايران پيدا شد ، اين تحولات بود كه ما را به مسائلى كه تا كنون رسيدهايم ، رسانده است . و مِن جمله از تحولات ، اين هماهنگى ملت با دولت است . اين شايد در رأس ساير تحولات باشد . ما بايد اين هماهنگى را با هر قيمتى كه شده است ، با هر زحمتى كه شده است ، حفظ كنيم . اگر - خداى نخواسته - از دست ما اين هماهنگى بيرون برود ، كارهاى شما فَشَل خواهد شد و مملكت به همان مسائلى كه سابق بود - خداى نخواسته - كشانده خواهد شد . ما الآن در [ غير ] ايران ، گمان ندارم كه در جاى ديگرى - لا اقل آنجاهايى كه ما اطلاع از آنها داريم - اين معنا باشد كه اين جور هماهنگى بين ملت و دولت باشد . ما بناى بر اين نداريم ؛ يعنى ، دولت ما بناى بر اين ندارد كه يك مسألهاى را در يك اتاق سربسته ، اين مسأله را خودش طرح بكند و تحميل كند بر ملت ؛ مثل قضيهء پيشنهاد فهد .
دولتهاى منطقه ، همهء دولتها - ما حالا دولتهاى منطقه بيشتر در نظرمان هست - دولتهاى منطقه - اگر عموماً گفته نشود - به طور اكثريت قاطع ، اين طورند كه خودشان يك چيزى را طرح مىكنند ؛ كارى به اين ندارند كه مصالح ملت چيست ، نظر ملت چيست ، مردم چه كارهاند . اگر يك جايى هم - فرض كنيد كه - يك مجلس شورايى باشد ، يك صورتى است كه مثل مجلس شوراى زمان محمد رضا و زمان رضا شاه ، كه يك