سخنرانى [ در جمع فرماندهان نظامى ( اجتناب ارتش از مداخله در امور سياسى ) ]
زمان : 24 خرداد 1360 / 11 شعبان 1401
مكان : تهران ، حسينيّهء جماران
موضوع : تبيين جريانات انحرافى در طول انقلاب - توصيه به اجتناب ارتش از مداخله در امور سياسى
حضار : خامنهاى ، سيد على ( نماينده امام در شوراي عالى دفاع ) - فلاحى ، ولى اللَّه ( رئيس ستاد مشترك ارتش ) - ظهيرنژاد ، قاسم على ( فرماندهء نيروى زمينى ) - فكورى ، جواد ( وزير دفاع و فرماندهء نيروى هوايى ) - افضلى ، بهرام ( فرمانده نيروى دريايى ) و كليه فرماندهان نظامى سراسر كشور
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
اعادهء حيثيت و استقلال ارتش در انقلاب اسلامى
البته تا حالا من موفق نشده بودم كه آقايان را از نزديك ببينم . حالا كه اين توفيق حاصل شد ، لازم است من چند نكته را به آقايان بگويم :
يكى اينكه شما خودتان حاضرِ صحنه از اول انقلاب تا حالا بودهايد و آن ناگواريها [ را ] كه بر ايران گذشت شاهد بودهايد . و هر يك هم تاريخ خواندهايد [ و ] ديدهايد كه از ناحيهء شاهنشاهى و خصوصاً اين پنجاه سال از ناحيهء قدرتهاى بزرگ ، به كشور شما چه گذشته است . و شايد بتوان گفت كه بر ارتش از ساير قشرهاى ملت ناگوارتر گذشته ؛ براى اينكه با آمدن مستشارهاى خارجى در بين ارتش و آن مسائلى كه پيش آوردند ، اينها در صدد بودند كه اصل غرور ارتش را بشكنند . ارتش وقتى مىتواند استقلال و غرور خودش را حفظ كند كه ببيند خودش هست ، نه اينكه از خارج يك كسى بيايد يا مستشارانى بيايند و بخواهند او را اداره كنند . معناى « از خارج آمدن » اين است كه ارتش ارتش استعمارى است ؛ خودش حيثيتى از خودش ندارد . از اين جهت ، بر ارتش ، به حسب قاعده ، بايد بدتر گذشته باشد تا به ساير قشرها . اينها اگر محروميتهايى داشتهاند - كه داشتهاند - و اگر رنجها و عذابهايى ديدهاند - كه همه ديدهاند - اينها براى آنها شايد