سخنرانى [ در جمع گروهى از مردم مرزنشين كشور ( فداكارى و پايدارى مردم در جنگ ) ]
زمان : شب 8 مهر 1359 / 20 ذى القعدة 1400
مكان : تهران ، جماران
موضوع : بركات جنگ - پايدارى و فداكارى ملت در جنگ
مناسبت : وقوع جنگ تحميلى
حضار : گروهى از مردم مرزنشين كشور
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
رسوايى گروهكهاى مدّعى طرفدار خلق در جنگ
بعضى قضاياست كه انسان گمان مىكند كه اين شرّ است ، لكن به حسب واقع ، خير است . در اين قضاياى اخير ، كه دولت جابر عراق تحميل كرد بر ايران ، بايد بگويم : « الخَيْرُ فى ما وَقَعَ » « 1 » براى اينكه چند مطلب را ثابت كرد : يكى اينكه ضد انقلاب در ايران شايعه مىكردند كه ارتش ايران ارتشى است كه از بين رفته و ديگر نمىتواند در مقابل دشمنها مقاومت كند و شايعه افكنى مىكردند ، بلكه ابتداءً مىگفتند كه اصلًا ارتش لازم نيست ، ارتش بايد به هم بخورد و بعد از سر ، يك مسائلى شروع بشود . در اين جنگ تحميلى ، ثابت شد كه ارتش نيرومند است و ارتش با ساير قواى مسلّحه با هم هستند ؛ تفاهم دارند ؛ با هم مىجنگند و همهء كسانى كه در ارتش هستند ، در رأس ارتش هستند ، وفا دارند . اين خود يك خيرى بود كه جلوى شايعات را گرفت .
يك جهت ديگر اينكه اين اشخاصى كه ادعا مىكنند و ادعا مىكردند كه ما طرفدار مظلومين هستيم ، طرفدار خلق هستيم ، فدايى خلق هستيم ، مجاهده براى مردم مىكنيم ، ثابت شد به اينكه همهء اين حرفها ، صحبتهاى خلاف واقع بوده است و الآن كه كشور ايران با حزب بعث منحط در جنگ هستند ، الآن از آنها هيچ خبرى نيست و آنها باز به فسادهايى كه انديشه مىكردند ، ادامه دارند مىدهند . لكن بر آنها هم ثابت شد كه اگر
هامش
( 1 ) - خير در آن چيزى است كه واقع مىشود .