سخنرانى [ در جمع دانشجويان پاكستانى و معلمان ايرانى ( تعليم و تربيت انسان ) ]
زمان : صبح 9 شهريور 1359 / 20 شوال 1400 « 1 » مكان : تهران ، حسينيهء جماران
موضوع : تعليم و تربيت انسان در مكتب انبيا
حضار : دانشجويان پاكستانى و معلمان ايرانى
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
تمام انبيا معلم هستند و تمام بشر دانشجو
با اينكه بنا نبود كه آقايان ديگر تشريف بياورند و زحمت بكشند و آن طورى كه اطبا هم احتياط مىكنند ، خيلى اجازه ندادهاند كه من صحبت كنم ، لكن امروز از پاكستان دانشجويان محترم و بعض آقايان ديگر و از ايران ، معلّمها تشريف آوردهاند . پس اين محفل ، محفل معلم و دانشجوست ؛ دو گروهى كه اگر اصلاح بشوند ، يك مملكت را اصلاح مىكنند و اگر - خداى نخواسته - در غير اين معنا باشند ، كشورها به تباهى كشيده مىشوند .
مقام معلّم و مقام دانشجو ، كه بايد مغز متفكر يك ملت را تشكيل بدهد ، از امورى است كه بايد به آن توجه زياد بشود و وظيفهء معلم و دانشجو مشخص باشد تا ان شاء اللَّه ، بر آن طريقى كه اسلام مىخواهد و مقام انسانيت اقتضا مىكند ، از همان طريق راه بروند و طىّ مقامات را بكنند و به آنجايى برسند كه انسان شوند .
تمام زحمتى كه انبيا كشيدهاند و تمام رنجهايى كه اولياى خدا از به دو خلقت تا كنون كشيدهاند و بعدها هم تا آخر خواهند كشيد ، مقدمهء اين بوده است كه اين موجودى كه در خارج به او مىگويند « انسان » ، انسان بشود . تمام كتب آسمانى كه بر انبيا نازل شده است براى اين بوده است كه اين موجودى كه اگر سر خود باشد خطرناكترين موجودات عالَم است ، تحت تربيت و تعليم الهى واقع بشود و بهترين موجودات و افضل تمام خلايق
هامش
( 1 ) - در صحيفهء نور ، ذيل تاريخ 8 / 6 / 59 درج شده است .