سخنرانى [ در جمع رؤساى آموزش و پرورش و اعضاى انجمن اسلامى وزارت كشور ]
زمان : صبح 10 تير 1359 / 18 شعبان 1400
مكان : تهران ، حسينيهء جماران
موضوع : تعليم و تربيت از ديدگاه قرآن ، وضعيت فرهنگ در رژيم پهلوى و لزوم تحولات اساسى در آن
حضار : رؤساى آموزش و پرورش سراسر كشور - اعضاى انجمن اسلامى كاركنان وزارت كشور و استانداريها
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
وضعيّت آموزش و پرورش در رژيم سابق
بعد از تشكر از آقايان كه تشريف آوردهاند در جاى تنگى و با زحمت تشريف دارند ، چند كلمه عرض مىكنم . بسيارى از اوقات الفاظ خيلى الفاظ جالبى است و سرپوش از براى چيزهايى است كه جالب نيستند . آموزش و پرورش ، هر دو لفظ از الفاظ جالب است و در زمان طاغوت هم وزارت آموزش و پرورش داشتيم . انجمن اسلامى كه الآن در تمام ايران هست ، اين هم لفظ جالبى است كه همه مىدانيد كه اين لفظ نمايش اين است كه اسلام را ما مىخواهيم پيش ببريم . لكن ما ، هم در آموزش و پرورش گرفتار الفاظ بوديم و هم در انجمنهاى اسلامى گرفتار الفاظ . در زمان طاغوت آموزش مىگفتند و پرورش ، لكن شما ملاحظه كنيد آموزشها چه بود و پرورشها چه . انسان خيال مىكرد كه آموزش صحيح هست . آموزش چيزهايى است كه ملت ما به آن احتياج دارند . آموزش علومى است كه ملت ما را بعد از چندى خودكفا كند . و پرورش هم به نظر مىآمد براى آدم غافل كه يك پرورش صحيحى است ، كه انسانهايى كه در آنجا آموزش مىبينند پرورش هم مىبينند ، و وقتى كه از اين مدارس ، دانشگاهها و غير دانشگاهها بيرون آمدند يك اشخاصى هستند كه در جهت آموزش براى وطن خودشان مفيد ، و در جهت پرورش صاحب اخلاق كريمه ، آداب صحيح ، عقايد صحيح و اين طور چيزها . لكن شما