امام زمان - سلام اللَّه عليه - اين هم توفيق بسيار بزرگى بود . اگر خداى تبارك و تعالى ، پيغمبر را بعث مىكرد براى ساختن يك همچه انسانهاى كامل ، سزاوار بود ؛ لكن آنها مىخواستند كه همه آن طور بشوند ، آن توفيق حاصل نشد . اسلام يك قوانينى است كه انسان مىخواهد درست كند . قرآن هم كتاب انسانسازى است ، مىخواهد انسان درست كند .
پيغمبر هم از اوّلى كه مبعوث شد تا آخر ، وقتى كه از دنيا تشريف بردند در صدد اين بود كه آدم درست كند . در فكر اين بود . تمام جنگهايى كه در اسلام واقع شده براى اين بوده است كه اين جنگليها و وحشيها را وارد كنند در حصار ايمان ، قدرت طلبى تو كار نبوده و لهذا ، در سيرهء نبى اكرم و ساير انبيا و اولياى بزرگ ، حضرت امير - سلام اللَّه عليه - اولياى بزرگ ، در سيرهء آنها مىبينيم كه اصل قضيه قدرت طلبى در كار نبوده و اگر براى اداى وظيفه نبود و براى ساختن اين انسانها نبود ، حتى اين خلافت ظاهرى را هم قبول نمىكردند ، مىرفتند كنار ؛ اما تكليف بود . تكليف خداست بايد قبول كند تا بتواند آن مقدارى كه مىتواند انسان درست كند ، مع الأسف ، نتوانست معاويه را آدم كند ، چنان كه پيغمبر نتوانست ابو جهل و ابو لهب « 1 » و اين صنف جمعيت را آدم كند ، امير المؤمنين هم نتوانست معاويه و اتباع معاويه را آدم كند ، اما آمدند براى اين كار . گمان نشود كه اسلام شمشير كشيده است براى اينكه قدرت پيدا كند مثل ساير حكومتها ، حكومت اسلامى اين جورى نيست . اگر كسى براى قدرت اقدام بكند ، و براى تحصيل قدرت شمشير بكشد ، اين از اسلام دور است ، اين وارد در اسلام نشده است ، ظاهراً مسلم است اما آن ايمانى كه بايد داشته باشد ندارد . انبيا آمدهاند براى اينكه اين قدرتها را بشكنند ، اين قدرتهاى شيطانى را سركوب كنند و نبى اكرم هم آمده بودند و آمدند براى اينكه اين قدرتها را بشكنند . اين يكى از كارهايى است كه انبيا دارند ، نه اينكه فقط اين است . كار مهم انبيا اين است كه مردم را برسانند به آن نقطهء كمال و ساير كارها وسيله است . غايت ، كمال مطلق است . انبيا مىخواهند كه همهء مردم بشوند مثل امير المؤمنين - سلام اللَّه عليه -
هامش
( 1 ) - دو تن از مخالفين سرسخت رسول اكرم ( ص ) .