عنوان ، [ شكست ما ] يعنى شكست مكتب ، يعنى گفته بشود كه رژيم طاغوتى عوض شده يك رژيم طاغوتى ديگر آمده [ اين خطرناك است ] كه دشمنهاى ما هم همچو نيست كه اكتفا كنند به اينكه مثلًا ، فلان كميته خلاف كرده است ، فلان دادگاه خلاف كرده ، اين را مىآورند روى اينكه آخوندها اين جورىاند ، به اين هم اكتفا نمىكنند كه روحانيين اين جورىاند اينها با اسلام مخالفند . مىگويند اسلام هم همان بود . اسلام هم همان مثل رژيمهاى ديگر است .
گناهى نابخشودنى و ننگى ابدى
اين طور نيست كه اگر من شكست بخورم ، شما شكست بخوريد ، بياورند بگويند زيد شكست خورده . يا اگر من خلاف بكنم ، بيايند ، بگويند فلانى خلاف كرده ، اين جور نيست . از فرد به نوع و از نوع به اصل مقصد مىكشانند . دشمن اصل اسلامند و قلمها هم براى اصل اسلام به كار مىرود . و ما را مىخواهند كه در داخل خودمان پوك كنند و منهدم كنند از داخل خودمان . اگر هم همين قدر بود كه ما از بين مىرفتيم لكن مكتبمان محفوظ مىماند ، اشكال نداشت . لكن آنها مقصدشان اين است كه مكتب را بهش صدمه بزنند . و اين يك مسئوليت بزرگ ، جانفرسايى براى ما آمده است . يك مسئوليتى است كه اگر خداى نخواسته ما تقصير بكنيم در اين قضايا ، اگر چنانچه ما بخواهيم براى مثلًا فرض كنيد كه فلان امام جماعت بخواهد براى رواج بازار خودش يك كارى انجام بدهد ، در كميته عمداً يك كسى كارى انجام بدهد ، به طورى كه دست دشمنهاى ما ، قلمهاى مسمومشان كه هست بهانه پيدا بكنند و حمله كنند به آن چيزى كه اساس است ، و آن عبارت از اسلام است ، ما يك گناهى مرتكب شديم كه بخشودنى نيست تا آخر .
گناهى بخشودنى است ، بخشودنى هست پيش خدا كه صدمهاش به خود آدم برسد ، خود آدم آلوده بشود يا افرادى فرض كنيد اما آنى كه با اساس اسلام با اساس اسلام برخورد بكند و بازى با اساس اسلام باشد ، اين يك مطلبى نيست كه به ما ببخشند ، و اين ننگى براى ما ، و براى جامعهء روحانيت در خارج پيدا خواهد شد كه