سخنرانى [ در جمع علما و روحانيون مشهد ( عنايت الهى در انقلاب ايران ) ]
زمان : 31 خرداد 1358 / 26 رجب 1399
مكان : قم
موضوع : دست غيبى و عنايت الهى در انقلاب ايران - خيانتها و جنايتهاى بيشمار خاندان پهلوى
حضار : علما و روحانيون مشهد
[ بسم اللَّه الرحمن الرحيم ]
تأييدات غيبى در قيام ملت
اين ديانت اسلام و قدرت ايمان بود كه حتى بچههاى خردسال ما را جلوى تانك و توپ برد . من وقتى در پاريس مىشنيدم كه در تمام قرا و قصبات ايران ، در تمام اقشار ملت ، زن و مرد ، بزرگ و كوچك ، دبستانى و دبيرستانى و دانشگاهى ، روحانى عاليقدر و ساير طبقات ، همه با هم يك مطلب را مىگفتند ، آنجا فهميدم كه دست غيبى در كار است .
شعاع افعال انسان ، هر انسانى باشد ، يك حدودى دارد . يك نفر ممكن است يك خانه را بتواند متبدل كند به يك وضعى ؛ يك محله را ، يك شهر را ، يك استان را ، يك قشر را ؛ اما انسان نمىتواند تمام سى و چند ميليون جمعيت ، با افكار مختلفه و شغلهاى مختلفهاى كه دارند و امكنهء مختلفه و از هم دور ، همه يك شعار بدهند ؛ از بچه دبستانى تا بيمارستانى و پيرمردهاى بيمارستانى ، همه دنبال يك مطلب باشند . اين نمىشود ، الّا اينكه يك عنايت غيبى در كار باشد . آنكه بود اين دست غيبى بود و اين عنايت الهى بود كه يك ملتى كه هيچ نداشت ، بر يك قدرتهايى كه همه چيز داشتند غلبه كند . اين همان قدرت صدر اسلام بود كه يك عده از اعرابى كه هيچ وسيله نداشتند ، هر چند تايشان يك شمشير ، يك شتر داشت ، غلبه كنند بر تقريباً تمام معمورهء دنيا در آن وقت ؛ بر آن قدرتهاى بزرگ سلطنتى ايران و روم . اين نبود الّا قدرت الهى و تأييدات غيبى . اين را از تأييدات الهى و غيبى بدانيد ، نه از شخص ؛ نه از مثل من كه حقير هستم و خدمتگزار شما .