سخنرانى [ در جمع بانوان شاغل در مؤسسه كيهان ( آزادى و حدود آن ) ]
زمان : 8 خرداد 1358 / 3 رجب 1399
مكان : قم
موضوع : آزادى و حدود آن
حضار : بانوان شاغل در مؤسسه كيهان
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
تبيين آزادى مطبوعات
من به طور كلى مسائل را طرح مىكنم . افراد چطور هستند ، من اطلاعى ندارم . به طور كلى ، در هر كشورى ، مطبوعات آن كشور و تلويزيون و راديوى آن كشور بايد در مسير آن ملت و در خدمت ملت باشد . مطبوعات بايد ببينند كه ملت چه مىخواهد ، مسير ملت چيست ، روشنگرى در آن طريق داشته باشند و مردم را هدايت كنند . اگر مطبوعاتى پيدا شد كه مسير آنها بر خلاف مسير ملت است ، راهى كه آنها مىروند غير از راهى است كه ملت مىرود ، اين بر فرض اينكه . . . دولت هم اجازه بدهد كه بنويسند و بگويند لكن مورد تأييد اين ملت نمىتواند باشد ؛ و نبايد آن را حساب كرد كه يك رسانهء ملى است و يك روزنامه كشورى و ملى است . و اگر خداى نخواسته در نوشتن و ننوشتن ، نوشتن مقالات انحرافى و ننوشتن مقالاتى كه در مسير ملت است اين نحو عمل بكنند ، اين به نظر مىآيد كه توطئه در كار باشد ؛ اين غير از آزادى مطبوعات است .
آقايانى كه اسم از « آزادى » مىآورند ، چه آقايانى كه داخل در مطبوعات هستند و چه قشرهاى ديگرى كه فرياد از آزادى مىزنند ، اينها آزادى را درست بيان نمىكنند ، يا نمىدانند . در هر مملكتى آزادى در حدود قانون است ، در حدود قوانين آن مملكت است . مردم آزاد نيستند كه قانون را بشكنند . معنى آزادى اين نيست كه هر كس بر خلاف قوانين بر خلاف قانون اساسى يك ملت ، بر خلاف قوانين ملت هم هر چه دلش مىخواهد بگويد . آزادى در حدود قوانين يك مملكت است . مملكت ايران مملكت اسلامى است و قوانين ايران قوانين اسلام است . در قانون اساسى زمان سابق هم اين معنا