كه هر چه بر خلاف قانون اسلام باشد قانون نيست و قانون بايد موافق با قوانين اسلام باشد ، هست . و هر قانونى كه در ايران قانون اساسى كه در ايران بخواهد قانونيت داشته باشد ، نمىتواند قانونى باشد كه بر خلاف گفتهء پيغمبر اسلام ، بر خلاف گفتهء قرآن باشد . پس آزادى - كه گفته مىشود كه مطبوعات آزادند ، بيان آزاد است - معنايش اين نيست كه مردم آزادند كه هر كارى مىخواهند بكنند ؛ مثلًا آزادند دزدى بكنند ، آزادند به فحشا بروند ، آزادند مراكز فحشا درست كنند . اين آزادى آزادى غربى است - البته به استثناى دزدىاش - اين آزادى غربى [ است ] كه هر كس هر كارى دلش مىخواهد بكند و لو اينكه فحشا باشد ، و لو اينكه يك كارهايى باشد ناشايسته . اين طور آزادى در ايران نمىتواند باشد . آزادى در حدود قانون بايد باشد . قوانين اسلام را بايد ملاحظه كرد ؛ در چهارچوب قوانين اسلام ، در چهارچوب قانون اساسى ، بيانْ آزاد و بحثْ آزاد . اين اشتباهى است كه مىكنند .
آزادى يا بىبند و بارى ؟ !
اينهايى كه فرياد از آزادى مىزنند ، اينها غربزدهاند ؛ آزادى غربى مىخواهند . اينها كه دم از دمكراتيك مىزنند ، اينها همان دمكراتيك غربى را مىخواهند ، آزادى غربى را مىخواهند ؛ يعنى بىبند و بارى . در غرب هر چه شده است ، ما هم بايد تَبَع آنها باشيم ! اينها جزو غربزدهها هستند . روزنامهها آزادند مطالب بنويسند ، مسائل بنويسند اما آزاد هستند كه اهانت به - مثلًا - مقدسات مردم بكنند ؟ ! آزادند كه فحش به مردم بدهند ! ؟ آزادند كه تهمت به مردم بزنند ؟ ! همچو آزادى نمىتواند باشد . آزادى توطئه نمىتواند باشد . اگر يك روزنامهاى فرضاً - من نمىخواهم يك روزنامهاى را بگويم اين طور است اگر يك روزنامهاى توطئه بر ضد مسير ملت مىخواهد بكند با نوشتن چيزهايى كه بر خلاف مسير ملت است و با ننوشتن چيزهايى كه بر مسير ملت است ، اگر بخواهد توطئه بكند و راهى برود كه دشمنهاى يك ملت آن راه را مىروند ، ترويج بكند از كارهاى دشمنهاى يك ملتى ، بنويسد چيزهايى كه مربوط به دشمنهاى يك ملت است ، اگر