جامعه را . ما احتياج به آدم داريم . مملكت ما احتياج دارد به اينكه انسان درست بشود در آن ؛ مؤمن باشد . اين آدمى كه از زير دستگاه شما يا از دستگاه ما بيرون مىآيد ، اگر مؤمن باشد ، ديگر نمىشود كه زير بار ظلم اجانب برود و يا تطميع بتوانند بكنند او را . اين تطميعها و تهديدها را همهء آنى كه تطميع مىشود و تهديد [ در ] آنها اثر مىكند آنهايى [ هستند ] كه ايمان ندارند . آنى كه تقوا و ايمان دارد نه تطميع در او تأثير مىكند - كه خيانت كند - براى اينكه ببرد يك چيزى ؛ و نه تهديد در او اثر مىكند ؛ براى اينكه تهديدها را با خلاف تكليف كردن موازنه مىكند ، مىگويد نبايد بكنم . اگر شما و ما دست به هم بدهيم و يك جامعهء توحيدى ، به معناى اينكه همه معتقد به خدا ، همه معتقد به اينكه يكوقتى كارها جزا دارد ، همه معتقد و مؤمن به همهء جهات ، اگر ما و شما دست به هم بدهيم و جوانها را مؤمن ، متقى ، بار بياوريم ، مملكتمان تا آخر احيا مىشود و اگر چنانچه ما كوتاهى بكنيم ، اين مسئوليت بزرگ را ما به دوش خودمان بكشيم و كوتاهى بكنيم در حق فرزندان اين مملكت ، فرض كنيد چند روزى هم يك چيزى بشود و يك صورتى پيدا بكند ، فردا بدتر از اين است ، به دست اين اشخاصى كه اعتقاد ندارند ؛ ايمان ندارند ؛ توجه به مصالح كشور ندارند ؛ فقط براى مصلحت خودش مىخواهد كار بكند . [ وضع بدترى پيش مىآيد ] .
نقش علم و ايمان در سرنوشت كشور
همهء اينهايى كه اين بساط را ، اين فضاحتها را ، در ايران درست كردند و اين گرفتاريها را براى ملت ما درست كردند براى اين بود كه ايمان در كار نبود . اگر ايمان در كار بود ممكن نبود كه يك آدم يك قراردادهايى درست كند كه حالا دولت ما گرفتارش هستند كه ما هر طرف قضيه را بگيريم ضرر دارد ! قراردادها جورى درست شده است كه هر طرف قضيه را مىگويند مىگيريم ضرر برايمان دارد ! ماندند چه بكنند . اگر اينها ايمان داشتند ، همه چيز يك مملكت را به باد نمىدادند ؛ براى اينكه چند تا قصر در خارج داشته باشند ؛ چند تا بانك را در خارج پر بكنند . ايمان نبوده است كه اين كارها را كردند .