سخنرانى [ در جمع دانشجويان ( ريشههاى انقلاب - دانشگاه و حوزه ) ]
زمان : 31 ارديبهشت 1358 / 24 جمادى الثانى 1399
مكان : قم
موضوع : ريشهء انقلاب ايران - مسئوليت سنگين دانشگاه و حوزه - شگردهاى ساواك
حضار : دانشجويان دانشكدهء حقوق دانشگاه تهران
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
انقلاب اسلامى ، انقلاب فكرى و عقيدتى
ما يك قسم مسائل اصولى داريم كه الآن مطرح است و يك قسم مسائلى فرعى داريم كه بعد از اينكه مسائل اصولى تحقق پيدا كرد ، بايد مطرح كرد . ما اگر مسائل فرعى را الآن مطرح بكنيم ممكن است كه از آن مسائل اصولى كه اساس مسائل است عقب بمانيم ؛ يا به واسطهء طرح اين مسائل كه گاهى موجب يك اختلافاتى مىشود ما در نهضت شكست بخوريم . از اين جهت آنكه من الآن به نظرم مىآيد اين است كه شما مىدانيد كه در اين نهضت آن چيزى كه ما را پيش برد دو مطلب بود ؛ يكى اساس بود و يكىاش به واسطهء آن اساس تحقق پيدا كرد .
آنكه اساس بود اينكه مردم به عنوان اسلام و به عنوان ايمان و عقيده وارد اين ميدان شدند . چون براى ايمان و اسلام وارد شدند ، همهء قشرها با هم متحد شدند كه آن رمز حقيقى - كه اتحاد همه در يك جهت ، وحدت همه در يك مسير - موجب شد كه تا حالا ما مطلب را رسانديم . يعنى مطلب را آن مطلبى كه همه ممتنع مىدانستند ، در ايران تحقق پيدا كرد . ممتنع مىدانستند كه يك ملتى با نداشتن ابزار و با نداشتن يك نظام سياسى كه همه را آن ، روى آن نظام سياسى هدايت كند ، و خالى بودن دستشان از همهء اسلحههاى روز بلكه همهء اسلحهها كه اسلحههاى آنها - حالا را يك قدرى غمض عين كنيد كه يك قدرى تفنگ پيدا شده است - آن طور كه به ما مىگفتند كارد توى مطبخ ، چوب توى خانه [ بود ] و باقى هم با دست خالى . زنها هم بچههايشان را بغل مىكردند مىآمدند