« زيارت جامعه » است ؛ « ساسة العباد » . چطور امام را به سياست آره ، اما آخوند را به سياست نه ؟ ! حضرت امير يك مملكت را اداره مىكرد ، سياستمدار يك مملكت بود ؛ آن وقت آخوند را به سياست چه ؟ ! اين مطلبى بود كه مُستَعمِر « 1 » براى اينكه آخوند را جدا كند از دولت و ملت ، القا كردند به او ؛ آخوند هم باورش آمد ! خود آخوند با ما مبارزه مىكند كه شما چكار داريد به سياست ! « اين آخوند سياسى است » ! اين چيزى بوده است كه ما را . . . به عقب راند . آخوندْ نمونهء اسلام است .
اسلام همه چيز است . قرآن همه چيز است . قرآن « انسانْ درستْ كن » است ، كتاب انسانسازى است . قرآن همه چيز دارد : سياست دارد ، فقه دارد ، فلسفه دارد ، همه چيز دارد . انسان همه چيز است و بايد همهء احتياجاتش را قرآن تأمين بكند . انسان يك اعجوبهاى است كه همهء عالم است ، و قرآن يك اعجوبهاى است كه ادارهء انسان را به همهء اقشار مىكند . در عين حالى كه فقيه درست مىكند ، حكيم درست مىكند ، فيلسوف درست مىكند ، شمشيرزن درست مىكند ، جنگجو درست مىكند . فقيه بايد جنگجو هم باشد ؛ فقيه بايد سيّاف « 2 » باشد ، ولى فقيه هم باشد و فقهش را از دست ندهد .
جند اللَّه يا جند شيطان ؟
اين طور نباشد كه حالا بگوييد كه حالا كه وقت نهضت است ديگر درس هيچى ! اين غلط است . علم همه چيز است ؛ علم همهء جهات است . حضرت امير براى علم شمشير مىزد ، براى توحيد شمشير مىزد ، براى بسط فقه شمشير مىزد . خيال نكنيد كه حالا كه ما وارد شديم در مسائل سياسى ، ديگر نبايد وارد به مسائل علمى بشويم . شما كه جوانيد بايد فقاهت ايجاد كنيد ، فقاهت در خودتان ايجاد كنيد ؛ بايد فقيه بشويد ، فقيه ، از او كار مىآيد اما فقيه مهذب ، طلبهء مهذب ، انسان مهذب ، ملت مهذب . همه بايد اخلاق خودشان را تهذيب كنند ، همه بايد جهاد با نفس بكنند لكن شماها اوْلى هستيد . شمايى
هامش
( 1 ) - استعمارگر .
( 2 ) - شمشيرزن .