مبارزات سياسى گوشهاى از وظايف و مسئوليتهاى يك رهبر دينى است . كافى است شما به زندگى پيامبر بزرگ اسلام ( ص ) و نيز زندگى امام على - عليه السلام - نگاه كنيد كه هم يك رهبر مذهبى هستند و هم يك رهبر سياسى . و اين مسأله در فرهنگ شيعه از مسائل بسيار روشن است و هر مسلمان شيعى وظيفهء يك رهبر مذهبى و دينى مىداند كه در سرنوشت سياسى و اجتماعى جامعه مستقيماً دخالت كند و هدايت و نقش تعيينكنندهء خود را انجام دهد . مفهوم مذهب و رهبر مذهبى در فرهنگ اسلامى بسيار تفاوت دارد از مفهوم آن در فرهنگ شما كه مذهب صرفاً يك رابطهء شخصى و معنوى است بين انسان و خدا . و از اين رو مذهب اسلام از هنگام ظهورش متعرض نظامهاى حاكم در جامعه بوده و خود داراى سيستم و نظام خاص اجتماعى و اقتصادى و فرهنگى بوده است كه براى تمامى ابعاد و شئون زندگى فردى و اجتماعى قوانين خاصى وضع كرده است و جز آن را براى سعادت جامعه نمىپذيرد . مذهب اسلام همزمان با اينكه به انسان مىگويد كه خدا را عبادت كن و چگونه عبادت كن ؛ به او مىگويد چگونه زندگى كن و روابط خود را با ساير انسانها بايد چگونه تنظيم كنى ، و حتى جامعهء اسلامى با ساير جوامع بايد چگونه روابطى را برقرار نمايد . هيچ حركت و عملى از فرد و يا جامعه نيست مگر اينكه مذهب اسلام براى آن حكمى مقرر داشته است . بنا بر اين طبيعى است كه مفهوم رهبر دينى و مذهبى بودن ، رهبرى علماى مذهبى است در همهء شئون جامعه ، چون اسلام هدايت جامعه را در همهء شئون و ابعاد آن به عهده گرفته است . و اما اينكه چرا امروز تمامى علماى مذهبى عليه رژيم شاه و دولتهاى او قيام كردهاند بسيار واضح است . امام على ( ع ) مىگويد : « خداوند از دانشمندان پيمان گرفته است كه بر سيرىِ ستمگر و گرسنگى مظلوم سكوت نكنند . « 1 » » و اين شاه ستمگر و دارو دستهء اوست كه با همهء فقر طاقت فرساى مردم ما ، ميلياردها دلار ثروت كشور را به خود اختصاص داده است . و نيز : « اگر بدعتها در دين ظاهر شود ، بر علماست كه دانش خود را آشكار كنند و نگذارند فريبها و نيرنگها و
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه ، خطبه 3 ، معروف به شقشقيه .