فتصافحا ، أقبل اللّه تعالى عليهما بوجهه و تساقطت عنهما الذّنوب كما يتساقط الورق من الشّجر . « 1 » « فرمود حضرت باقر العلوم ، عليه السلام : مؤمنين وقتى كه با هم ملاقات كنند و مصافحه نمايند ، خداوند تعالى به وجه شريف خود اقبال به آنها فرمايد و گناهان آنها چون برگ از درخت بريزد . » خدا مىداند اين نظر حق تعالى و اين اقبال به وجه كريم چه نورانيت و كرامتى در باطن دارد ، و چه حجابهايى را از ميان بندهء مؤمن و نور جمال ذات مقدس بردارد و چه دستگيريها از مؤمن فرمايد . ليكن بايد دانست كه نكتهء حقيقيّه و سرّ واقعى اين كرامتها چيست ، و انسان نبايد از آن غافل باشد . [ بايد ] وجههء قلب به آن باشد تا عمل به تبع آن نورانى و كامل گردد ، و به قالب عمل روح و نفحهء الهيه دميده شود . و آن نكتهء واقعيه و سرّ حقيقى تحكيم مودّت و محبت و تجديد عهد اخوت في اللّه و و داد است ، چنانچه در احاديث شريفه به اين نكته خيلى اهميت دادهاند ، و در احاديث اين باب نيز اشاره به آن شده است :
ففي الكافى بإسناده عن أبي جعفر ، عليه السّلام ، قال : « إنّ المؤمنين إذا التقيا و تصافحا ، أدخل اللّه يده بين أيديهما فصافح أشدّهما حبّا لصاحبه . « 2 » « فرمود : « مؤمنيني وقتى ملاقات كنند و مصافحه نمايند ، داخل كند خداوند دستش را ميانهء دستهاى آنها ، پس مصافحه فرمايد هر يك از آنها را كه حبّش نسبت به رفيقش بيشتر است . » و در روايت ديگر است كه « وقتى كه مؤمنين ملاقات كنند و مصافحه نمايند ، فرو فرستد خداوند تعالى رحمت به سوى آنها ، و نه جزء از آن كسى است كه محبتش نسبت به رفيقش شديدتر باشد ، و اگر متوافق باشند ( يعنى در محبت ) ، فرو گيرد آنها را رحمت . » [ 1 ] و احاديث در اين باب بسيار است و ما به اين اندازه قناعت مىكنيم .
و الحمد للّه أوّلا و آخرا .
هامش
[ 1 ] أ و ما علمت أنّ المؤمنين اذا التقيا فتصافحا أنزل اللّه عزّ و جلّ الرّحمة عليهما فكانت تسعة و تسعين لأشدّ هما حبّا لصاحبه . فإذا توافقا غمرتهما الرّحمة . . . الحديث اصول كافى ، ج 2 ، ص 181 ، « كتاب ايمان و كفر » ، « باب مصافحه » حديث 14 .
( 1 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 180 ، « كتاب ايمان و كفر » ، « باب مصافحة » ، حديث 4 .
( 2 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 179 ، « كتاب ايمان و كفر » ، « باب المصافحة » ، حديث 2 .