است انسان پس از آنكه بر او منكشف شد در قيامت نتايج بزرگ ذكر خدا ، و خود را از آن محروم ديد و فهميد كه چه نعمتها و بهجتها از دستش رفته و ديگر قابل جبران نيست ، حسرت و ندامت بر او رو آور گردد . پس انسان بايد تا فرصت دارد ، غنيمت شمارد و مجالس و محافل خود را از ذكر خدا [ خالى ] نگذارد .
كافى بسند موثّق عن أبي جعفر ، عليه السّلام : من أراد أن يكتال بالمكيال الأوفى فليقل ، إذا أراد أن يقوم من مجلسه :
« سبحان ربّك ربّ العزّة عمّا يصفون . و سلام على المرسلين . و الحمد للّه ربّ العالمين . »
[ 1 ] « هر كس بخواهد كشيده شود به كيل تمام ( يعنى ثواب او از خداى تعالى كامل باشد و نقصى نداشته باشد ) وقتى كه خواست از مجلس برخيزد ، بخواند اين آيات شريفه را . . . » و از جناب صادق ، عليه السلام ، منقول است كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام ، فرمودند : « هر كس بخواهد كيل تمام باشد از ثواب در روز قيامت ، اين آيات شريفه را در تعقيب هر نماز بخواند . [ 2 ] » و از حضرت صادق ، عليه السلام ، مرسلا منقول است كه قرائت اين آيات در وقت قيام از مجلس كفّارهء گناهان است . « 1 » كافى بإسناده عن ابن فضّال رفعه قال : قال اللّه عزّ و جلّ لعيسى ، عليه السّلام : يا عيسى ، اذكرني في نفسك ، أذكرك في نفسي ، و اذكرني في ملاك أذكرك في ملا خير من ملا الآدميّين ، يا عيسى ، ألن لي قلبك و أكثر ذكري في الخلوات ، و اعلم أنّ سروري أن تبصبص إلىّ ، و كن في ذلك حيّا و لا تكن ميّتا . « 2 » مىگويد : « خداى عزّ و جلّ به عيسى فرمود : « اى عيسى ، ياد كن مرا پيش خود تا ياد كنم تو را در نزد خودم ، و ياد كن مرا در جمعيت تا ياد كنم تو را در جمعيتى بهتر از جمعيت آدمزادگان . اى عيسى ، نرم كن از براى من دل خود را ، و بسيار ياد من كن در خلوتها ، و بدان كه خشنودى من آن است كه تبصبص كنى به سوى من .
( تبصبص حركت دم سگ است از خوف يا طمع . و اين كنايه از شدت التماس و مسكنت است ) و زنده باش در اين ذكر نه مرده . » مقصود از « زندگى » در ذكر ، توجه و حضور قلب است .
كافى بإسناده عن أبي عبد اللّه ، عليه السّلام ، قال : إنّ اللّه عزّ و جلّ يقول : من
هامش
[ 1 ] اصول كافى ، ج 2 ، ص 496 ، « كتاب الدعاء » ، « باب ما يجب من ذكر اللّه في كل مجلس » ، حديث 3 . « منزه است پروردگار تو ، پروردگار داراى عزّت و مبرا از آن و صفها كه او را كنند و سلام بر فرستادگان او باد ستايش او راست كه پروردگار عالميان است . » ( صافّات - 180 - 182 ) .
[ 2 ] قال أمير المؤمنين ( ع ) من أراد أن يكتال بالمكيال الأوفى ، فليكن آخر قوله« سبحان ربك رب العزة عما يصفون و سلام على المرسلين و الحمد للّه رب العالمين . »فإنّ له من كلّ مسلم حسنة . من لا يحضره الفقيه . ج 1 ، ص 213 ، باب 46 ، حديث 7 .
( 1 ) وسائل الشيعة ، ج 15 ، ص 585 ، « كتاب الايلاء و الكفارات » ، « ابواب الكفارات » ، باب 37 ، حديث 1 .
( 2 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 502 ، « كتاب الدعاء » ، « باب ذكر اللّه في السّر » ، حديث 3 .