وارد شده . « 591 » و ورود در « بيت المعمور » نيز نزول بر رسول خدا است .
بالجمله ، گاه شود كه ولىّ امر متصل به ملأ اعلى و اقلام عاليه و الواح مجرّده شود ، و براى او مكاشفهء تامّهء جميع موجودات شود ازلا و ابدا ، و گاه اتّصال به الواح سافله حاصل شود ، پس مدّتى مقدّر را كشف فرمايد ، و تمام صفحهء كون نيز در محضر ولايتمآبى او حاضر است و هر چه از امور واقع شود به نظر آن حضرات بگذرد .
و در روايات عرض اعمال بر ولىّ امر وارد است ، كه هر پنجشنبه و دوشنبه عرض اعمال بر رسول خدا و ائمّهء هدى عليهم السلام شود . و در بعضى روايات است كه در هر صبح ، و در بعضى هر صبح و شب عرض شود اعمال عباد . و اينها نيز به حسب اجمال و تفصيل و جمع و تفريق است . و در اين ابواب روايات شريفه از اهل بيت عصمت و طهارت وارد شده كه در كتب تفاسير از قبيل تفسير برهان و صافى مذكور است . « 592 »
قوله :
سَلامٌ هِىَ حَتّى مَطْلَعِ الْفَجْر
. يعنى ، اين شب مبارك سلامت است از شرور و بليّات و آفات شيطانيّه تا طلوع فجر . يا آن كه سلام بر اولياء خدا و اهل طاعت است . و يا آن كه ملائكة اللّه كه با آنها ملاقات كنند ، سلام به آنها كنند از جانب حق تعالى تا طلوع فجر .
تنبيه عرفانى
چنانچه سابقا در بيان حقيقت « ليلة القدر » مذكور شد ، از مراتب وجود و تعيّنات غيب و شهود به اعتبار احتجاب شمس حقيقت در افق آنها « ليل » تعبير شود ، و بنا بر آن ، « ليلة القدر » ليلهايست كه حق تعالى به حسب جميع شئون واحديّت جمع اسماء و صفات ، كه حقيقت اسم اعظم است ، در آن محتجب باشد . و آن تعيّن و بنيهء ولىّ كامل است كه در زمان رسول خدا آن سرور ، پس
هامش
( 591 ) - اصول كافى ، ج 4 ، ص 437 ، « كتاب فضل القرآن » ، « باب النوادر » ، حديث 6 .
( 592 ) - بحار الانوار ، ج 23 ، ص 338 ، 346 ، 347 . و تفسير صافى .