مسألهء 475 - هرگاه مرد محرم با همسر خود ، كه وى نيز محرم است ، از روى اجبار نزديكى كند ، چيزى بر زن نيست ، ولى مرد در صورت علم و عمد علاوه بر كفّارهء خود ، بايد كفّارهء زن را نيز بدهد ؛ امّا اگر اين كار با علم و رضايت زن صورت گيرد ، هر كدام بايد يك كفّاره - به شرحى كه گذشت - بدهند .
مسألهء 476 - اگر با همسر خود نزديكى بدون جماع كند ، بايد يك شتر كفّاره بدهد ؛ ولى حجّ او صحيح است ، و در سال آينده لازم نيست حج بجا آورد .
حكم زن نيز همين گونه است ، و در صورت اكراه ، مانند مسألهء سابق است .
مسألهء 477 - كفّاره در همهء اين موارد ، بنابر احتياط واجب ، يك شتر است ، و فرقى ميان همسر دائم و موقّت نيست . همچنين نزديكى از جلو و عقب در اين احكام يكسان است .
مسألهء 478 - احكام بالا در حجّ واجب و مستحب و حجّ نيابتى يكسان است ؛ ولى در صورت ارتكاب اين عمل در حجّ نيابتى ، اجير حقّ مال الاجاره دارد ، هر چند بايد به وظائف بالا عمل كند ( و همان گونه كه گفته شد اين احكام در صورت علم و عمد است ) .
18 - استمناء كردن
مسألهء 479 - هرگاه مُحرِم با خود بازى كند و منى از او خارج شود ، حكمش حكم كسى است كه با زنى نزديكى كرده باشد ، كه شرح آن در مسائل سابق گذشت ، و اگر با همسر خود بازى كند ، يا به وسيلهء نگاه كردن ، يا فكر و تصوّر كردنِ چنان صحنههايى ، منى از او خارج گردد ، كفّاره بر او واجب است ؛ بلكه بنابر احتياط واجب تمام احكام جماع را ، كه در مسائل سابق گذشت ، دارد .