بايد آن زن و مرد ( بنابر احتياط واجب ) تا پايان مناسك حج از هم جدا شوند ، يا شخص سوّمى با آنها باشد ، و در سال بعد نيز هنگامى كه به آن مكان - كه عمل مذكور در آن واقع شده - مىرسند ، بايد تا پايان حج از هم جدا شوند ، و اگر اين عمل بعد از وقوف در مشعر الحرام و قبل از طواف نساء صورت گيرد ، حجّ آنها صحيح است ؛ ولى گناه كردهاند ، و يك شتر كفّاره دارد .
2 - هرگاه نزديكى عمداً در « عمرهء تمتّع » واقع شده باشد ، كفّارهء آن بنابر احتياط واجب يك شتر است ؛ ولى عمرهء او باطل نمىشود . خواه اين عمل قبل از سعى صفا و مروه باشد ، يا قبل از تقصير و بيرون آمدن از احرام ، ولى احتياط مستحب آن است كه اگر قبل از سعى باشد ، عمره را در صورت امكان تمام كرده ، سپس آن را اعاده كند .
3 - هرگاه نزديكى در « عمرهء مفرده » واقع شود ، اگر قبل از اتمام سعى صفا و مروه باشد عمرهء او باطل است ، و يك شتر بايد كفّاره بدهد ، و احتياط واجب آن است كه عمره را تمام كرده ، و يك ماه صبر كند ، سپس به يكى از ميقاتها رفته مجدّداً احرام ببندد ، و عمرهء مفرده را اعاده كند ، و فرقى ميان عمرهء واجب و مستحب نيست ؛ امّا اگر بعد از طواف و سعى ( و قبل از تقصير ) باشد ، عمرهء او باطل نخواهد شد .
مسألهء 473 - هرگاه نزديكى با همسر در حال احرام بعد از وقوف به عرفات و مشعر الحرام ، و قبل از طواف نساء صورت گيرد ، حجّ او صحيح است ؛ هر چند گناه كرده و يك شتر كفّاره دارد .
مسألهء 474 - هرگاه از روى فراموشى ، يا غفلت ، يا ندانستن مسأله نزديكى كند ، ضررى به حج يا عمرهء او نمىزند ، و كفّاره هم ندارد . بنابراين ، احكام فوق مربوط به كسى است كه عالماً آن را انجام مىدهد .
مناسك جامع حج ( فارسى ) — صفحة 149
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٤٩