علم طريقيّت به عمل دارد و موضوعيّت ندارد و تمام برنامههاى انبياى الهى مقدمهء تربيت انسان است . علم بى عمل انسان را از خدا دور مىكند و عالم اگر به علمش عمل نكند ، نه تنها خودش بيچاره مىشود ، بلكه سخنانش هم بىاثر مىشود . همانطورى كه باران روى سنگ بند نمىشود و مىريزد موعظهء عالم بى عمل هم از دل مردم مىريزد . چه جالب مىفرمايد امام على عليه السلام : اى مردم اگر شما را به چيزى دعوت مىكنم قبل از شما خودم انجام مىدهم و اگر از چيزى نهى مىكنم اوّل خودم آن را ترك مىكنم .
گفتار معصومين : درس اخلاق حضرت آية الله العظمى مكارم شيرازى — صفحة 200
مساهمون: سيد محمد عبد الله زاده
ص٢٠٠